مدل تعامل رهبری تحول آفرین و عوامل استرس زای بازدارنده و چالش برانگیز در تبیین عجین شدن پرستاران با کار و پیامد آن بر رضایت بیماران

مقدمه: در محیط های مراقبتی، پرستاران به عنوان اصلی ترین نیروی انسانی نظام سلامت با فشارهای روانی و شغلی گسترده ای مواجه اند که می تواند بر کیفیت خدمات و رضایت بیماران اثرگذار باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی مدل تعامل رهبری تحول آفرین و عوامل استرس زای بازدارنده و چالش برانگیز در تبیین عجین شدن پرستاران با کار و پیامد آن بر رضایت بیماران انجام شد. روش تحقیق: مطالعه از نوع کاربردی و توصیفی–همبستگی است که به صورت میدانی در میان پرستاران و بیماران بیمارستان ولی عصر (عج) بیرجند در بازه زمانی آذر ۱۴۰۳ تا شهریور ۱۴۰۴ انجام گرفت. جامعه آماری شامل ۲۲۵ پرستار و ۳۸۴ بیمار بود که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه های استاندارد رهبری تحول آفرین پودساکوف، عوامل استرس زای چالش برانگیز و بازدارنده کاوانوق، عجین شدن با کار اوترخت و رضایت بیماران (سروکوال) بود. داده ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS-۲۷ و Smart PLS-۳ تحلیل شد. یافته ها: نتایج مدل یابی معادلات ساختاری نشان داد رهبری تحول آفرین تاثیر مثبت و معناداری بر عجین شدن پرستاران با کار دارد (β=۰.۲۵۸, p<۰.۰۰۲)، در حالی که نقش تعدیل کنندگی عوامل استرس زای بازدارنده و چالش برانگیز تایید نشد. همچنین، عجین شدن پرستاران اثر مثبت معناداری بر رضایت بیماران از خدمات (β=۰.۷۱۱, p<۰.۰۰۱) داشت، اما رابطه آن با رضایت کلی بیماران معنادار نبود. نتیجه گیری: یافته ها بیانگر اهمیت رهبری تحول آفرین در ایجاد محیط کاری حمایتی، افزایش تعهد و انگیزش پرستاران و ارتقای کیفیت مراقبت های درمانی است. بر این اساس، توسعه مهارت های رهبری تحول آفرین در مدیران پرستاری می تواند به تقویت عجین شدن پرستاران و بهبود تجربه بیماران از خدمات سلامت منجر شود.

کلیدواژه ها:

رهبری تحول آفرین ، عوامل استرس زای چالش برانگیز و بازدارنده ، عجین شدن با کار ، رضایت بیماران ، پرستاران