تحلیل تطبیقی اثربخشی آموزش های حضوری و دیجیتال در توسعه شایستگی های پایدار منابع انسانی در بانک ها

این پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی آموزش های حضوری و دیجیتال (آنلاین) بر عملکرد کارکنان در صنعت بانکداری ایران انجام شده است. با توجه به تحولات سریع تکنولوژیک و نیاز به به روزرسانی مستمر دانش کارکنان در محیط رقابتی، انتخاب روش آموزش بهینه از اهمیت بالایی برخوردار است. این تحقیق با رویکردی کاربردی و با استفاده از روش شناسی پیمایشی و تحلیل واریانس یک طرفه (ANOVA) انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان بانک های دولتی و خصوصی منتخب در سطح استان یزد است که در دوره های آموزشی حضوری یا دیجیتال شرکت کرده اند. نمونه ای به حجم [N=۲۸۵] به روش تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد شده سنجش عملکرد شغلی و رضایتمندی از دوره آموزشی جمع آوری شدند. یافته ها نشان داد که هر دو روش آموزشی منجر به بهبود عملکرد کارکنان شده اند، اما تفاوت معناداری در میزان اثربخشی بین آموزش های حضوری و دیجیتال، به ویژه در مهارت های نرم و ارتباطی، مشاهده شد. آموزش حضوری در تقویت تعاملات و حل مسئله گروهی کارایی بالاتری داشت، در حالی که آموزش دیجیتال در انتقال محتوای فنی و صرفه جویی در زمان برتری نشان داد. در پایان، مدل مفهومی تلفیقی پیشنهاد شده و راهکارهایی برای طراحی مدل های هیبریدی اثربخش ارائه گردید.

کلیدواژه ها:

آموزش بانکداری ، آموزش حضوری ، آموزش دیجیتال ، عملکرد کارکنان ، مدل ترکیبی