تاب آوری سازمانی در بخش دولتی:چگونه برنامه ریزی منابع انسانی می تواند سلامت اداری را ارتقا دهد؟

تاب آوری سازمانی در بخش دولتی به توانایی پیش بینی، پاسخ دهی سریع و بازتوانی کارآمد پس از شوک های انتظامی، اقتصادی و زیست محیطی اطلاق می شود و سلامت اداری نیز نشانگر کیفیت ارائه خدمات عمومی، پاسخگویی و اعتماد عمومی است. هدف این پژوهش تحلیل نقش برنامه ریزی منابع انسانی در ارتقای تاب آوری سازمانی و سلامت اداری و شناسایی سازوکارهای میانی و عوامل تعدیلی موثر است تا چارچوبی مفهومی برای پژوهش های آینده و سیاست گذاری ارائه شود. روش به کار رفته، مرور نظام مند با رویکرد پروتکل PRISMA است که به شناسایی و ترکیب شواهد مطالعاتی مربوط به ارتباط بین برنامه ریزی منابع انسانی، تاب آوری و سلامت اداری در بخش دولتی می پردازد و داده های استخراج شده را به صورت نقشه مسیر و تحلیل مفهومی ترکیب می کند. یافته ها نشان می دهند که کانال های میانی مانند مدیریت دانش، یادگیری سازمانی، پایداری سرمایه انسانی و کارایی فرایند ارزیابی و بازخورد، رابط بین برنامه ریزی منابع انسانی و تاب آوری/سلامت اداری را تقویت می کنند؛ فناوری های سامانه اطلاعات منابع انسانی و تحلیل داده ها نیز پیش بینی تقاضا و طراحی مداخلات هدفمند را تسهیل می کنند. عوامل تعدیلی شامل اندازه سازمان، سطح فناوری و بلوغ دیجیتال، ترکیب نیروی انسانی و بافت فرهنگی-اجتماعی-اقتصادی هستند که شدت و جهت اثر را تغییر می دهند. محدودیت های اصلی شامل کمبود داده های طولی، تفاوت های بافتی و تفاوت های مفهومی در تعاریف است. سرمایه گذاری در مدیریت دانش، یادگیری سازمانی و پایداری سرمایه انسانی همراه با تقویت زیرساخت های دیجیتال می تواند تاب آوری و سلامت اداری را در بخش دولتی بهبود بخشد و راهبردهای سیاستی و پژوهشی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

تاب آوری سازمانی ، سلامت اداری ، بخش دولتی ، برنامه ریزی منابع انسانی