تحلیل قدرت نفوذ و وابستگی عوامل موثر بر پذیرش ارزهای دیجیتال با بهره گیری از مدل ISM–MICMAC

پذیرش ارزهای دیجیتال در سال های اخیر به یکی از موضوعات مهم در حوزه فناوری های مالی و نظام های نوین پرداخت تبدیل شده است. با وجود گسترش کاربرد این دارایی ها، هنوز اجماع روشنی درباره ساختار روابط میان عوامل موثر بر پذیرش آن ها وجود ندارد. ازاین رو، پژوهش حاضر با هدف شناسایی و ساختاردهی عوامل موثر بر پذیرش ارزهای دیجیتال انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی تحلیلی است و با رویکردی کیفی ساختاری انجام شده است. داده های پژوهش از طریق مرور و تحلیل ادبیات موضوع گردآوری و پس از پالایش مفهومی، عوامل نهایی استخراج شدند. سپس به منظور تعیین روابط میان این عوامل، از مدل سازی ساختاری تفسیری (ISM) و تحلیل MICMAC استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد که تنظیم گری و مشروعیت نهادی در سطح پایه و در زمره عوامل مستقل قرار دارند و به عنوان پیشران های اصلی پذیرش ارزهای دیجیتال عمل می کنند. همچنین، ریسک ادراک شده، شفافیت، امنیت و قابلیت رهگیری در سطح میانی و در جایگاه عوامل پیوندی قرار گرفتند. در سطح نهایی نیز اعتماد، آگاهی، سودمندی ادراک شده و سهولت استفاده به عنوان عوامل وابسته و پیامدی شناسایی شدند. نتایج پژوهش بیانگر آن است که پذیرش ارزهای دیجیتال بیش از آنکه متاثر از ویژگی های صرفا فنی باشد، به وجود بستر نهادی مشروع، چارچوب تنظیمی شفاف، امنیت ادراک شده و کاهش ریسک وابسته است. بر این اساس، توسعه پذیرش ارزهای دیجیتال مستلزم توجه هم زمان به ابعاد حقوقی، نهادی، فناورانه و رفتاری است.