استراتژی آمریکا برای مهار نفوذ ایران از طریق سیاست نفتی در کشورهای عربی

سیاست نفتی ایالات متحده آمریکا یکی از ابزارهای کلیدی این کشور برای مدیریت موازنه قدرت در خاورمیانه و به ویژه مهار نفوذ جمهوری اسلامی ایران در کشورهای عربی منطقه بوده است. این مقاله با تمرکز بر پیوند میان سیاست انرژی و راهبرد ژئوپلیتیکی آمریکا، به بررسی شیوه هایی می پردازد که واشنگتن از طریق آن ها تلاش کرده است نفوذ منطقه ای ایران را در حوزه های اقتصادی، سیاسی و امنیتی محدود سازد. فرض اصلی مقاله آن است که آمریکا با بهره گیری از ابزارهایی نظیر مدیریت تولید نفت، جهت دهی به تصمیمات اوپک، حمایت از دولت های نفت محور عربی و اعمال تحریم های هدفمند، کوشیده است محیط منطقه ای را به گونه ای سامان دهد که ظرفیت مانور ایران کاهش یابد. روش پژوهش، توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر تحلیل اسناد رسمی، گزارش های انرژی و ادبیات روابط بین الملل است. یافته های مقاله نشان می دهد که اگرچه سیاست نفتی آمریکا در مقاطعی توانسته نفوذ اقتصادی و دیپلماتیک ایران را محدود کند، اما پیامدهایی نظیر افزایش رقابت قدرت های نوظهور، تضعیف انسجام اوپک و ناپایداری امنیت انرژی منطقه را نیز به همراه داشته است. در نهایت، مقاله استدلال می کند که کارآمدی این راهبرد در بلندمدت با چالش های ساختاری جدی روبه روست.

کلیدواژه ها:

سیاست نفتی آمریکا ، مهار نفوذ ایران ، کشورهای عربی منطقه