مسئولیت مدنی پلتفرم ها در قبال خشونت الگوریتمی و جعل عمیق (دیپ فیک) علیه زنان

تحول پارادایمیک از فضای سایبر کلاسیک به زیست بوم هوش مصنوعی، الگوهای بزهکاری و بزه دیدگی را به شکلی بنیادین دگرگون ساخته است. یکی از ملموس ترین و در عین حال پیچیده ترین پیامدهای این تحول، ظهور خشونت الگوریتمی در قالب محتوای جعل عمیق است که به طور نامتناسبی کرامت انسانی، امنیت روانی و عرض زنان را هدف قرار داده است. مسئله اساسی پژوهش حاضر این است که در خلاء ناشی از عدم جرم انگاری صریح و به روز، پلتفرم های واسط که با منطق حداکثری کردن تعامل و اقتصاد توجه، زنجیره انتشار این خشونت را تسهیل می کنند، بر اساس کدام مبانی حقوقی و دکترین های فقهی مسئول شناخته می شوند؟ این تحقیق با روش توصیفی-تحلیلی و با رویکردی انتقادی به نظام های قانونی موجود نشان می دهد که مبانی سنتی مسئولیت مدنی برای پاسخگویی به پیچیدگی های هوش مصنوعی کافی نیست. یافته های پژوهش حاکی از آن است که با استناد به قواعد فقهی نظیر لاضرر، تسبیب و حرمت تجسس و همچنین دکترین های نوین حقوقی همچون مسئولیت ناشی از محصول هوشمند و تقصیر در طراحی الگوریتم، می توان مسئولیت محض یا مشدد پلتفرم ها را اثبات کرد. در نهایت، با مطالعه تطبیقی قانون جمهوری دیجیتال فرانسه و گزارش های شورای حقوق بشر، الگوی تعهد به مراقبت فعال برای پیشگیری از بازتولید خشونت علیه زنان پیشنهاد شده است.

کلیدواژه ها:

مسئولیت مدنی ، پلتفرم های واسط ، جعل عمیق ، خشونت الگوریتمی ، حقوق بشر زنان ، مسئولیت ناشی از محصول