پیشبینی خودکارامدی ترک اعتیاد براساس بهزیستی روانشناختی و حمایت اجتماعی در مردان معتاد اقدام به ترک مراجعه کننده به مرکز ترک اعتیاد آیلین

هدف پژوهش حاضر بررسی پیشبینی خودکارامدی ترک اعتیاد براساس بهزیستی روانشناختی و حمایت اجتماعی در مردان معتاد اقدام به ترک مراجعه کننده به روش تحقیق پژوهش حاضر به صورت توصیفی از نوع همبستگی می باشد. جامعه آماری کلیه معتادان تحت درمان در مراکز ترک اعتیاد می باشد. نمونه آماری براساس جدول مورگان ۲۵۰ نفر محاسبه شد که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. نمونه پژوهش پرسشنامه های خودکارآمدی ترک اعتیاد، مقیاس حمایت اجتماعی ادراک شده چندبعدی، پرسشنامه بهزیستی روانشناختی ریف را تکمیل کردند. داده های بدست آمده با استفاده نرم افزار SPSS و رگرسیون چندگانه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند، نتایج نشان می دهد، مولفه های بهزیستی روانشناختی توانایی پیش بینی خودکارآمدی ترک اعتیاد به صورت مثبت و معنادار را دارند و هر اندازه بهزیستی روانشناختی زیاد باشد خودکارآمدی ترک اعتیاد بیشتر خواهد بود و بالعکس (۰۵/۰>P). همچنین نشان می دهد که مولفه های حمایت اجتماعی توانایی پیش بینی خودکارآمدی ترک اعتیاد به صورت مثبت و معنادار را دارند، یعنی هر اندازه حمایت اجتماعی بیشتر باشد خودکارآمدی ترک اعتیاد نیز بیشتر خواهد بود و بالعکس (۰۵/۰>P).

کلیدواژه ها:

خودکارامدی ترک اعتیاد ، بهزیستی روانشناختی ، حمایت اجتماعی