بررسی نقش واسطه ای معنویت سازمانی در رابطه بین رهبری معنوی و شهرت شرکتی کارکنان شرکت گاز استان خراسان جنوبی

پژوهش حاضر باهدف بررسی نقش واسطه ای معنویت سازمانی در رابطه بین رهبری معنوی و شهرت شرکتی در میان کارکنان شرکت گاز استان خراسان جنوبی انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش گردآوری داده ها توصیفی - همبستگی است. جامعه آماری شامل ۵۲۰ نفر از کارکنان شرکت گاز استان خراسان جنوبی بود که بر اساس جدول مورگان و با روش نمونه گیری طبقه ای، ۲۲۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها سه پرسش نامه استاندارد شامل رهبری معنوی فرای (۲۰۰۳)، شهرت شرکتی مائل و اش فورث (۱۹۹۲) و معنویت سازمانی ونوک و چارژینسکا (۲۰۲۵) بود. روایی و پایایی ابزار با استفاده از روایی همگرا و واگرا و آلفای کرونباخ تایید شد. داده ها با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری به روش حداقل مربعات جزئی (PLS) و آزمون بوت استرپینگ تحلیل شدند. نتایج نشان داد که میانگین هر سه متغیر بالاتر از سطح متوسط قرار دارد. رهبری معنوی تاثیر مثبت و معناداری بر معنویت سازمان ۶۱۹/۱۷,t= ۶۸۲/۰ β=، و شهرت شرکتی ۱۶۱/۷,t= ۴۶/۰ β= داشت. همچنین معنویت سازمانی تاثیر مثبت و معناداری بر شهرت شرکتی نشان داد ۰۸/۴ t= ۲۸۹/۰ β=. مهم ترین یافته، تایید نقش واسطه ای جزئی معنویت سازمانی در رابطه بین رهبری معنوی و شهرت شرکتی بود (۸۰۹/۳,t= ۱۹۷/۰ β=). شاخص های برازش مدل (۵۰۵/۰ GOF=، ۰۷۷/۰ SRMR=، ۹۱/۰ NFI=) حاکی از برازش مطلوب مدل بود. رهبری معنوی هم به طور مستقیم و هم از طریق تقویت معنویت سازمانی بر ادراک کارکنان از شهرت شرکتی تاثیر می گذارد. این یافته در چارچوب نظریه حفاظت از منابع قابل تبیین است و به مدیران سازمان های خدماتی توصیه می شود با توسعه هم زمان رهبری معنوی و معنویت سازمانی، زمینه ارتقای شهرت شرکتی را فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

رهبری معنوی ، معنویت سازمانی ، شهرت شرکتی ، نظریه حفاظت از منابع