فرآیند تصمیم گیری اصلاح سیاست سنجش و پذیرش ورود به آموزش عالی در ایران: تحلیلی مبتنی بر چارچوب جریانات چندگانه

هدف مقاله حاضر، تبیین فرآیند تصمیم گیری و اصلاح اجرایی سیاست سنجش و پذیرش ورود به آموزش عالی در ایران طی سال های ۱۳۹۷ تا ۱۴۰۲ است. مسئله اصلی پژوهش آن است که اصلاحات کنکور چگونه از سطح بحثی فنی درباره آزمون به موضوعی عمومی و نهادی تبدیل شد. پژوهش با اتکا به چارچوب جریانات چندگانه و با راهبرد مطالعه تک موردی فرایندمحور انجام شده است. داده ها از قوانین، آیین نامه ها، مصوبات سیاستی، گزارش های کارشناسی و ادبیات علمی مرتبط گردآوری و با تحلیل کیفی محتوای هدایت شده و ردیابی فرآیند بررسی شده اند. یافته ها نشان می دهد برجسته شدن پیامدهای اجتماعی و عدالت محور کنکور، آماده شدن بسته اصلاحی و امکان یابی نهادی تصمیم، زمینه کوپلینگ جریان ها و تصویب چارچوب اصلاحی را فراهم کرد. همچنین مصوبات تکمیلی نشان می دهد پس از تصویب، برخی قواعد اجرا به دلیل ملاحظات زمان بندی، پیش آگاهی و امکان اجرا تعدیل شد. از این رو، مقاله به جای ادعای قطعی درباره «پنجره سیاستی مستقل» پس از اجرا، از مفهوم بازتنظیم اجرایی استفاده می کند. دلالت اصلی پژوهش آن است که پایداری اصلاحات سنجش و پذیرش، بیش از هر چیز به شفافیت قواعد، پیش آگاهی داوطلبان، هماهنگی نهادی و سازوکار رسمی بازخوردگیری وابسته است.

کلیدواژه ها:

جریانات چندگانه ، سیاست گذاری آموزش عالی ، سنجش و پذیرش ، عدالت آموزشی ، کنکور ، ردیابی فرآیند