تبیین نظام مدیریت و نظارت ترکیبی در سیره امام علی(ع)

این مقاله با رویکرد مروری–تحلیلی به بازخوانی و تلفیق آموزه های مدیریتی امام علی(ع) در نهج البلاغه و دیگر آثار منسوب به ایشان می پردازد و تلاش دارد الگویی منسجم از مدیریت اسلامی ارائه دهد که هم واجد پشتوانه اخلاقی و ارزشی است و هم قابلیت کاربرد در سازمان های معاصر را دارد (جعفری، ۱۳۷۵؛ موحدی محب و جهانگیری، ۱۳۹۶). تمرکز اصلی پژوهش بر نامه ۵۳ به مالک اشتر و سایر خطبه ها و حکمت هاست که از سوی صاحب نظران به عنوان منشور جامع مدیریت و حکمرانی اسلامی شناخته شده اند (مکارم شیرازی، ۱۳۷۶). نتایج مرور منابع نشان می دهد که نظام مدیریتی علوی بر اصولی چون عدالت، تقوا، مسئولیت پذیری، مردم داری و عقلانیت مبتنی بر ارزش های دینی استوار است (دلشاد تهرانی، ۱۳۸۵). یکی از یافته های کلیدی پژوهش، تبیین سیستم نظارت ترکیبی شامل نظارت درونی و بیرونی به عنوان ضامن سلامت اداری و کارآمدی سازمانی است (موحدی محب و جهانگیری، ۱۳۹۶). همچنین با بهره گیری از تحلیل های اندیشمندانی چون جرج جرداق در خصوص عدالت فراادیانی امام علی(ع)، مقاله می کوشد ابعاد جهان شمول مدیریت علوی را نشان دهد. در پایان، با ارائه نمونه های تاریخی و معاصر و دلالت های سیاستی، زمینه بومی سازی مدیریت اسلامی در سازمان های ایرانی تبیین شده است (صادقی و خدابخشی، ۱۳۹۸).

کلیدواژه ها:

مدیریت اسلامی ، نهج البلاغه ، امام علی(ع) ، اخلاق مدیریتی ، مدیریت علوی ، سیستم نظارتی ترکیبی