رابطه بین سبک های فرزندپروری والدین و رفتارهای خودآسیب رسان با نقش میانجی افسردگی در بین دانش آموزان پسر ۱۵ تا ۱۸ ساله ناحیه ۱ شهر تبریز

هدف از این تحقیق، تعیین رابطه بین سبک های فرزندپروری والدین و رفتارهای خودآسیب رسان در بین دانش آموزان پسر ۱۵ تا ۱۸ ساله ناحیه ۱ شهر تبریز با تاکید بر نقش میانجی افسردگی بود. روش تحقیق توصیفی از نوع همبستگی با تاکید بر نقش متغیر میانجی و به عبارتی به روش معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش حاضر را کلیه دانش آموزان پسر ۱۵ تا ۱۸ ساله ناحیه ۱ شهر تبریز تشکیل می داد که از این میان ۱۹۳ نفر به عنوان نمونه انتخاب شد. روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای بود. ابزارهای تحقیق عبارت بودند از پرسشنامه سبک های فرزندپروری، سیاهه رفتارهای خودآسیب رسان، مقیاس افسردگی بک. در پژوهش حاضر، داده ها به روش معادلات ساختاری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد نقش میانجی افسردگی در رابطه بین سبک سهل گیرانه و سبک مستبدانه و رفتارهای خودآسیب رسان تایید شد (۰/۰۵≥p).

کلیدواژه ها:

سبک های فرزندپروری والدین ، رفتارهای خودآسیب رسان ، افسردگی