رابطه خودکارآمدی و بهزیستی روانشناختی با اشتیاق تحصیلی دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه خودکارآمدی و بهزیستی روانشناختی با اشتیاق تحصیلی دانش آموزان بود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانش آموزان مقطع متوسطه دوم پایه های دهم، یازدهم و دوازدهم شهرستان آق قلا در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ تشکیل دادند که بر اساس آمار اداره آموزش و پرورش شهرستان تعداد آنها ۴۸۹۰ نفر بود. با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چند مرحله ای ۳۹۶ دانش آموز به عنوان نمونه پژوهشی انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه های خودکارآمدی تحصیلی جینکز و مورگان، بهزیستی روانشناختی ریف (فرم ۱۸ سوالی) و اشتیاق تحصیلی فردریکز، بلومنفیلد و پاریس بود. روایی و پایایی پرسشنامه ها در پژوهش های متعدد مورد بررسی و تایید قرار گرفته است. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ و روش های آماری همبستگی پیرسون استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد اشتیاق تحصیلی با خودکارآمدی (T=۰.۵۸) و بهزیستی روانشناختی (r=۰.۶۲) رابطه مثبت و معناداری دارد. در میان خرده مقیاس ها تلاش از خودکارآمدی (r=۰.۵۵) و «هدفمندی در زندگی» از بهزیستی روانشناختی (r=۰.۵۵) بیشترین همبستگی را با اشتیاق تحصیلی داشتند. همچنین مدل رگرسیون معنادار بوده و خودکارآمدی و بهزیستی روانشناختی توانستند بخش قابل توجهی از تغییرات اشتیاق تحصیلی را تبیین کنند. بنابراین می توان نتیجه گرفت هر چه دانش آموزان از خودکارآمدی و بهزیستی روانشناختی بالاتری برخوردار باشند، به طبع اشتیاق تحصیلی بالاتری خواهند داشت.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی ، بهزیستی روانشناختی ، اشتیاق تحصیلی ، دانش آموزان