چالشهای شناسایی و اجرای آرای داوری بین المللی در اختلافات رمزارزی

مقدمه گسترش فناوری بلاکچین و توسعه روزافزون، رمزارزها ساختار سنتی روابط تجاری و مالی بین المللی را متحول ساخته و زمینه شکل گیری اختلافات حقوقی پیچیده و فرامرزی را فراهم کرده است. در این میان، داوری بین المللی به دلیل ویژگی هایی نظیر محرمانگی، تخصص گرایی، سرعت و قابلیت اجرای فرامرزی به یکی از مهم ترین شیوه های حل و فصل اختلافات رمزارزی تبدیل شده است. با این حال شناسایی و اجرای آرای داوری صادره در این حوزه به واسطه ماهیت غیرمتمرکز دارایی های دیجیتال و تفاوت نظام های حقوقی کشورها با چالش های قابل توجهی مواجه است. روش پژوهش پژوهش حاضر با روش توصیفی - تحلیلی و با بهره گیری از منابع کتابخانه ای، اسناد بین المللی، رویه های داوری و مطالعات حقوق تطبیقی انجام شده است. در این راستا مقررات کنوانسیون نیویورک ۱۹۵۸، قانون نمونه انسیترال و رویکرد نظام های حقوقی مختلف در زمینه اجرای آرای داوری مرتبط با رمزارزها مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته است. یافته ها یافته های پژوهش نشان می دهد که مهم ترین موانع اجرای آرای داوری در اختلافات رمزارزی شامل ابهام در ماهیت حقوقی رمزارزها، تعارض با نظم عمومی، دشواری تعیین قانون حاکم، ناشناس بودن طرفین و مشکلات ناشی از شناسایی و توقیف دارایی های دیجیتال است. افزون بر این، فقدان مقررات هماهنگ بین المللی و تفاوت رویکرد دولت ها نسبت به مشروعیت معاملات رمزارزی موجب افزایش عدم قطعیت حقوقی در مرحله اجرای آرا شده است. نتیجه گیری به نظر می رسد کارآمدی داوری بین المللی در حل اختلافات رمزارزی مستلزم بازنگری در مفاهیم سنتی حقوق تجارت بین الملل و ایجاد سازوکارهای حقوقی متناسب با اقتصاد دیجیتال است. تدوین مقررات تخصصی در حوزه داوری بلاکچین، شناسایی رسمی دارایی های دیجیتال و اتخاذ تفسیر مضیق از مفهوم نظم عمومی می تواند نقش موثری در تسهیل شناسایی و اجرای آرای داوری بین المللی ایفا کند.

کلیدواژه ها:

داوری بین المللی ، رمزارز ، اجرای آرای داوری ، بلاکچین ، نظم عمومی