بررسی رابطه سبک های دلبستگی و تنظیم هیجان در کودکان دوره دبستان

دوران کودکی یکی از مهمترین مراحل رشد روانی و هیجانی انسان به شمار می رود و کیفیت روابط عاطفی کودک با والدین، نقش مهمی در شکل گیری شخصیت و سلامت روان او دارد. یکی از مفاهیم مهم در روانشناسی، رشد سبک های دلبستگی است که به نوع ارتباط عاطفی کودک با مراقبان اصلی اشاره دارد. سبک دلبستگی می تواند بر بسیاری از ویژگی های هیجانی و رفتاری کودکان، از جمله توانایی تنظیم هیجان تاثیر بگذارد. تنظیم هیجان به توانایی فرد در کنترل، مدیریت و بیان مناسب احساسات گفته می شود و نقش مهمی در سازگاری اجتماعی و روانی کودکان دارد. کودکانی که در تنظیم هیجان مشکل دارند بیشتر در معرض اضطراب، پرخاشگری، مشکلات رفتاری و اختلالات هیجانی قرار می گیرند. هدف این مقاله بررسی رابطه سبک های دلبستگی و تنظیم هیجان در کودکان دبستانی است. در این پژوهش تلاش شده است با استفاده از منابع روانشناسی رشد و مطالعات مرتبط، تاثیر دلبستگی ایمن و ناایمن بر نحوه مدیریت هیجانات کودکان مورد بررسی قرار گیرد. نتایج مطالعات نشان می دهد کودکانی که دارای دلبستگی ایمن هستند توانایی بیشتری در کنترل احساسات و برقراری روابط اجتماعی مناسب دارند، در حالی که دلبستگی ناایمن می تواند زمینه بروز مشکلات هیجانی و رفتاری را افزایش دهد. بنابراین توجه والدین به کیفیت روابط عاطفی با کودکان نقش مهمی در رشد هیجانی و سلامت روان آنان دارد.

کلیدواژه ها:

سبک های دلبستگی ، تنظیم هیجان ، کودکان دبستانی ، دلبستگی ایمن ، دلبستگی ناایمن