اخلاق مراقبت در تعلیم و تربیت پیوند آرای روانشناسی مثبت گرا با سیره تربیتی معصومین (ع)

اخلاق مراقبت به عنوان یکی رویکردهای نوین در فلسفه تربیت بر روابط عاطفی، مسئولیت پذیری نسبت به دیگران و توجه به نیازهای خاص متربی تاکید دارد. از سوی دیگر، روانشناسی مثبت گرا با محوریت مفاهیمی مانند شفقت، قدردانی، امید و تاب آوری، بستر مستعدی برای همگرایی با آموزه های دینی فراهم کرده است. هدف این پژوهش تبیین پیوند میان اخلاق مراقبت در روانشناسی مثبت گرا و سیره تربیتی معصومین (ع) است. پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه ای و تحلیل محتوای کیفی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که مولفه هایی نظیر مراقبت عاطفی بدون شرط، تقویت عزت نفس همراه با مسئولیت پذیری، توجه به تفاوت های فردی، تربیت تدریجی و مدارا و محبت همراه با کرامت در هر دو نظام فکری مشترک است. نتیجه آنکه سیره معصومین (ع) نه تنها با اخلاق مراقبت همخوانی دارد بلکه به دلیل مبانی وحیانی و غایت محوری (قرب الهی)، الگوی کامل تری ارائه می دهد که می تواند مبنای طراحی برنامه های درسی مبتنی بر مراقبت در نظام تعلیم و تربیت اسلامی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

اخلاق ، مراقبت ، روانشناسی مثبت گرا ، سیره تربیتی ، معصومین ، تعلیم و تربیت اسلامی ، شفقت