اثربخشی زوج درمانی هیجان مدار بر رضایت زناشویی نارسایی هیجانی و تاب آوری زناشویی زنان دچار طلاق عاطفی مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر کرمان

هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر بخشی زوج درمانی هیجان مدار بر رضایت زناشویی، نارسایی هیجانی و تاب آوری زناشویی زنان دچار طلاق عاطفی مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر کرمان بود. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش اجرا نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه آزمایش و گواه بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه زنان دچار طلاق عاطفی مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر کرمان بود که تعداد آنان ۳۱۸ نفر گزارش شد. از میان این افراد ۴۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش (۲۰ نفر) و گواه (۲۰ نفر) جایگزین شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه رضایت زناشویی اولسون، پرسشنامه نارسایی هیجانی تورنتو و پرسشنامه تاب آوری کانر و دیویدسون استفاده شد. گروه آزمایش طی ۸ جلسه زوج درمانی هیجان مدار تحت مداخله قرار گرفتند، در حالی که گروه گواه مداخله ای دریافت نکرد. داده ها با استفاده از آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و آمار استنباطی تحلیل کوواریانس و با بهره گیری از نرم افزار SPSS تحلیل شد. نتایج نشان داد که زوج درمانی هیجان مدار تاثیر معناداری بر متغیرهای پژوهش دارد (۰/۰۵>p). به طوری که این مداخله موجب افزایش رضایت زناشویی و تاب آوری زناشویی و کاهش نارسایی هیجانی در زنان دچار طلاق عاطفی شد. بر اساس نتایج می توان نتیجه گرفت که زوج درمانی هیجان مدار یکی از رویکردهای موثر در بهبود کیفیت روابط زناشویی و کاهش مشکلات هیجانی در زنان دچار طلاق عاطفی است و می تواند در مراکز مشاوره خانواده به عنوان یک روش درمانی موثر مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

زوج درمانی هیجان مدار ، رضایت زناشویی ، نارسایی هیجانی ، تاب آوری زناشویی ، طلاق عاطفی