بررسی پیامدهای روان شناختی خشونت رسانه ای بر زنان در جامعه ترکیه (۲۰۱۶-۲۰۲۶)

چکیده اجتماعی و بازنمایی های رسانه ای خشونت علیه زنان در بسیاری از جوامع معاصر به یکی از نگرانی های مهم روان شناختی تبدیل شده است. در ترکیه افزایش دیده شدن، زن کشی، خشونت خانگی و سوءاستفاده های مبتنی بر جنسیت در اخبار تلویزیونی، روزنامه ها و پلتفرم های دیجیتال در فاصله سال های ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۶، آگاهی عمومی را افزایش داده و همزمان مخاطبان را در معرض روایت های مکرر از خشونت قرار داده است. این پژوهش پیامدهای روان شناختی خشونت رسانه ای بر زنان در جامعه ترکیه را بررسی می کند و تحلیل می کند که چگونه بازنمایی های رسانه ای بر بهزیستی، عاطفی، ادراک امنیت و نگرش ها نسبت به خشونت مبتنی بر جنسیت تاثیر می گذارند. این مطالعه با بهره گیری از نظریه یادگیری اجتماعی، نظریه کاشت و نظریه چارچوب بندی رسانه ای توضیح می دهد که چگونه مواجهه مکرر با محتوای خشونت آمیز رسانه ای می تواند ادراک افراد از واقعیت اجتماعی و روابط جنسیتی را شکل دهد. در این پژوهش از روش مرور ادبیات کیفی استفاده شده و مقالات علمی داوری شده، کتاب های دانشگاهی و گزارش های نهادی منتشر شده بین سال های ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۶ که در پایگاه های علمی معتبر نمایه شده اند، مورد تحلیل قرار گرفته اند. یافته ها نشان می دهد که مواجهه مداوم با روایت های خشونت آمیز در رسانه ها می تواند به آشفتگی روان شناختی، ترس از قربانی شدن، اضطراب و ناامنی عاطفی در میان زنان منجر شود. چارچوب بندی رسانه ای نیز گاهی کلیشه های جنسیتی و نگرش های سرزنش قربانی را تقویت می کند که می تواند به عادی سازی خشونت بینجامد. در عین حال کنش گری رسانه های دیجیتال فضاهای تازه ای برای افزایش آگاهی و حمایت از مبارزه با خشونت مبتنی بر جنسیت در جامعه معاصر ترکیه ایجاد کرده است.

کلیدواژه ها:

روان شناختی ، رسانه ، خشونت ، زنان ، ترکیه