گفتمان رسانه، هویت و قدرت در ترکیه معاصر بازنمایی ادیان و اقوام در ترکیه (۲۰۱۶-۲۰۲۶)

این پژوهش به بررسی بازنمایی اقلیت های دینی و قومی در رسانه های ترکیه در فاصله سال های ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۶ می پردازد؛ دهه ای که با دگرگونی های مهم سیاسی و اجتماعی همراه بوده است. این مطالعه گذار از پارادایم رسانه ای مرتبط با لیبرالیسم و ارزش های دموکراتیک به سوی محیطی رسانه ای ملی گرایانه تر و قطبی شده تر را تحلیل می کند. این تحقیق با بهره گیری از روش های کیفی از جمله تحلیل گفتمان و تحلیل محتوای رسانه ای نحوه بازنمایی کردها، علویان، ارامنه در روزنامه های مهم ترکیه، برنامه های خبری تلویزیونی و پلتفرم های دیجیتال بررسی می کند. این پژوهش برای تبیین چگونگی تاثیر تغییرات سیاسی و ساختاری بر شکل گیری و گفتمانی هویت های اقلیت از چارچوب های نظری حوزه عمومی، هابرماس، نظریه بازنمایی استوارت هال، مفهوم جامعه شبکه ای مانوئل کاستلز بهره می گیرد. یافته ها نشان می دهد که در این دوره، میزان دیده شدن و بازنمایی چندلایه گروه های اقلیت کاهش یافته و این روند اغلب با تقویت گفتمان های ملی گرایانه و امنیتی شدن هویت های قومی و دینی همراه بوده است. همچنین نقش رسانه های دیجیتال در گسترش این روایت های مسلط و در عین حال ایجاد فضاهای جایگزین برای بیان دیدگاه های اقلیت ها مورد توجه قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

رسانه ، اقوام ، ادیان ، هویت ، ترکیه