تاثیر آموزش مهارتهای زندگی بر بهبود سبک زندگی زنان سرپرست خانوار تحت پوشش کمیته امداد مطالعه موردی شهر سلماس

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر آموزش مهارت های زندگی بر بهبود سبک زندگی زنان سرپرست خانوار تحت پوشش کمیته امداد امام خمینی (ره) در شهر سلماس انجام شد. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی زنان سرپرست خانوار ۳۰ تا ۵۰ ساله تحت پوشش این نهاد در سال ۱۴۰۴ بودند که از میان آنان ۶۰ نفر به صورت هدفمند و سپس تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۳۰ نفر) تقسیم شدند. گروه آزمایش طی ۱۰ جلسه، آموزشی مهارت های زندگی شامل خودآگاهی، همدلی، ارتباط موثر، مدیریت خشم، حل مسئله، مقابله با استرس، تصمیم گیری، تفکر انتقادی و مدیریت هیجانات را دریافت کردند در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه استاندارد سبک زندگی (LSQ) تالیف لعلی و همکاران (۱۳۹۱) شامل ۱۰ مولفه سلامت جسمانی، ورزش و تندرستی، کنترل وزن و تغذیه، پیشگیری از بیماری ها، سلامت روان شناختی، سلامت معنوی، سلامت اجتماعی، اجتناب از داروها و مواد مخدر، پیشگیری از حوادث و سلامت محیطی بود. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چند متغیره (MANCOVA) و نرم افزار SPSS نسخه ۲۷ تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که آموزش مهارت های زندگی تاثیر معناداری بر بهبود کلی سبک زندگی و تمامی مولفه های آن در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل داشته است (p < ۰/۰۰۱). بیشترین تاثیرات در مولفه های سلامت اجتماعی (= ۰/۶۵۶)، اجتناب از داروها و مواد مخدر (۰/۶۰۸)، کنترل وزن و تغذیه (۰/۵۷۵) و سلامت معنوی (= ۰/۵۱۹) مشاهده شد. نتایج این پژوهش حاکی از آن است که برنامه های آموزشی مبتنی بر مهارت های زندگی می توانند به عنوان یک راهکار موثر روان آموزشی در جهت توانمندسازی زنان سرپرست خانوار، ارتقای سلامت جامع و بهبود کیفیت زندگی آنان مورد استفاده قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

آموزش مهارتهای زندگی ، سبک زندگی ، زنان سرپرست خانوار ، کمیته امداد امام خمینی