زیبایی شناسی قرن نوزدهم اروپا و تاثیر بر معماری آن

این پژوهش به بررسی تاثیر نظریه های زیبایی شناسی قرن نوزدهم بر شکل گیری فرم های معماری اروپایی می پردازد و تلاش می کند ارتباط میان نظریه های فلسفی زیبایی شناسی و طراحی های معماری را تحلیل کند. اهمیت این موضوع از آن جهت است که خلا موجود در درک چگونگی بازتاب اندیشه های زیبایی شناختی در سبک ها و ترکیب بندی های معماری پیشین هنوز به طور کامل پاسخ داده نشده است. هدف اصلی پژوهش شناسایی و تحلیل نحوه تاثیر نظریه های زیبایی شناسی قرن نوزدهم بر تکامل فرم ها و ساختارهای معماری اروپایی است به گونه ای که روابط میان نظریه های فلسفی زیبایی شناسی و رویکردهای معماران در بناهای ساخته شده بازشناسی شود. فرض بر این است که تاثیر نظریه های زیبایی شناسی قرن نوزدهم بر فرم های معماری اروپایی با ویژگی های ساختاری و تزئینی بناها در هم تنیده است و کارکردی دوگانه دارد؛ هم به عنوان راهنمای انتخاب فرم ها و هم به عنوان بازتاب دهنده ارزش ها و معیارهای فرهنگی. بر اساس مطالعه تحولات نظریه های زیبایی شناسی قرن نوزدهم و تاثیر آن بر فرم های معماری، چارچوب نظری پژوهش بر پایه دیدگاه های فلسفی این دوره شکل گرفته و روش پژوهش نیز به دلیل لزوم تحلیل رابطه میان نظریه های زیبایی شناسی و ویژگی های معماری رویکرد تفسیر پدیدارشناسانه اتخاذ شده است. یافته ها نشان می دهد که این تاثیرات هم در جنبه های بصری و تزئینی و هم در تجربه معنایی و فرهنگی فضاها قابل مشاهده است. نتایج حاکی از آن است که نظریه های زیبایی شناسی قرن نوزدهم نقش مهمی در شکل گیری فرم ها و ویژگی های معماری اروپایی ایفا کرده اند. بدین ترتیب بررسی رابطه میان نظریه های فلسفی زیبایی شناسی و فرم های معماری زمینه ای برای درک تکامل معماری و تعامل آن با نیازها و ارزش های جامعه فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

زیبایی شناسی ، اروپا ، معماری قرن ۱۹ ، فرم معماری