بررسی تاثیر فضاهای سبز عمومی در کاهش حرارتی و بهبود تاب آوری محیط زیستی در مدیریت کلان شهرها

کلان شهرها به دلیل رشد شتابان شهرنشینی و افزایش سطوح نفوذناپذیر با پدیده جزیره حرارتی شهری مواجه هستند که منجر به افزایش دما، مصرف انرژی و کاهش کیفیت زندگی می شود. این پدیده در شرایط تغییرات اقلیمی، اهمیت تاب آوری محیط زیستی را بیش از پیش نمایان می سازد. فضاهای سبز عمومی به عنوان مولفه های کلیدی در زیر ساخت سبز شهری، نقش مهمی در تعدیل دمای شهرها و ارتقای تاب آوری محیط زیستی ایفا می کنند. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر فضاهای سبز عمومی در کاهش جزایر حرارتی و بهبود تاب آوری محیط زیستی در مدیریت کلان شهرها انجام شده است. در این راستا، پژوهش حاضر ضمن مرور ادبیات و مطالعات پیشین به بررسی نقش کاربری های مختلف فضاهای سبز از جمله پارک ها، بام های سبز و کمربندهای سبز در کاهش اثرات جزایر حرارتی و افزایش ظرفیت سازگاری شهری با مخاطرات محیطی می پردازد. روش تحقیق بر پایه مطالعات اسنادی، تحلیل محتوای مقالات و پژوهش های مرتبط، مطالعات موردی در کلان شهرهای ایران استوار است. یافته های این پژوهش نشان می دهد که فضاهای سبز عمومی از طریق ایجاد سایه، افزایش تبخیر و تعرق، کاهش جذب و ذخیره حرارت و شکل دهی به جزایر سرد شهری نقش موثری در کاهش دمای سطح و هوای مناطق شهری دارند، همچنین این فضاها با بهبود کیفیت هوا، مدیریت رواناب، حفظ تنوع زیستی و ایجاد فضایی برای تعاملات اجتماعی، به طور قابل توجهی تاب آوری محیط زیستی و اجتماعی کلان شهرها را ارتقا می بخشند. در نتیجه، گسترش و مدیریت بهینه ی فضاهای سبز عمومی به عنوان یک راهبرد اساسی در برنامه ریزی و مدیریت پایدار شهری برای مقابله با چالش های اقلیمی و ارتقای کیفیت زندگی شهروندان ضروری است.

کلیدواژه ها:

جزیره حرارتی ، شهری ، فضای سبز ، عمومی ، تاب آوری محیط زیستی ، مدیریت شهری ، توسعه پایدار