بازخوانی مفهوم اتمسفر در معماری مسجد جامع سمنان با تاکید بر تجربه حسی فضا

در سال های اخیر مفهوم اتمسفر به عنوان یکی از رویکردهای مهم در درک تجربه زیسته فضا در معماری مورد توجه نظریه پردازان قرار گرفته است. این مفهوم که در آثار اندیشمندانی همچون پیتر زومتور و یوهانی پالاسما مطرح شده، به کیفیت های حسی و ادراکی فضا و تاثیر آن بر تجربه انسان اشاره دارد و فراتر از ویژگی های صرفا کالبدی و فرمال معماری قرار می گیرد. پژوهش حاضر با عنوان بازخوانی مفهوم اتمسفر در معماری مسجد جامع سمنان با تاکید بر تجربه حسی فضا با هدف تبیین چگونگی شکل گیری اتمسفر در یک نمونه شاخص معماری تاریخی ایران انجام شده است. روش تحقیق در این مطالعه تحلیلی - تفسیری بوده و با رویکرد مطالعه موردی به بررسی کیفیت های حسی فضا در مسجد جامع سمنان می پردازد. در این پژوهش عناصر موثر در شکل گیری اتمسفر شامل نور، ماده، صدا، مقیاس و سازمان فضایی مورد تحلیل قرار گرفته و نقش آنها در ایجاد تجربه ادراکی کاربران بررسی می شود. یافته های پژوهش نشان می دهد که اتمسفر در این بنا حاصل تعامل پیچیده میان عوامل کالبدی و ادراکی بوده و می تواند به عنوان الگویی برای درک و طراحی فضاهای معاصر انسان محور مورد توجه قرار گیرد. در نهایت این پژوهش تلاش دارد تا با بازخوانی مفهوم اتمسفر در بستر معماری تاریخی زمینه ای برای ارتقای کیفیت تجربه فضایی در معماری معاصر فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

اتمسفر در معماری ، تجربه حسی فضا ، معماری پدیدارشناسانه ، مسجد جامع سمنان ، کیفیت نور ، ادراک فضایی ، معماری تاریخی ایران