ارزیابی خطرات بیس فنول A در مواد غذایی و روش های نوین اندازه گیری آن

بیس فنول A (BPA) یکی از آلاینده های شیمیایی مهم و ترکیبات مختل کننده سیستم غدد درون ریز است که به طور گسترده در تولید پلاستیک های پلی کربناتی و رزین های اپوکسی مورد استفاده قرار می گیرد. مهاجرت این ترکیب از مواد بسته بندی و ظروف نگهداری به مواد غذایی، نگرانی های قابل توجهی را در زمینه ایمنی و امنیت مواد غذایی و سلامت انسان ایجاد کرده است. مطالعات مختلف نشان داده اند که مواجهه طولانی مدت با بیس فنول A می تواند با بروز اختلالات هورمونی، مشکلات تولیدمثلی، بیماری های قلبی-عروقی و برخی سرطان ها مرتبط باشد. از این رو، پایش و کنترل غلظت این آلاینده در مواد غذایی از اهمیت ویژه ای برخوردار است.در این مقاله مروری، منابع اصلی ورود بیس فنول A به مواد غذایی، عوامل موثر بر مهاجرت آن و اثرات بالقوه این ترکیب بر سلامت انسان مورد بررسی قرار گرفته است. همچنین، روش های متداول اندازه گیری شامل کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا (HPLC)، کروماتوگرافی گازی-طیف سنجی جرمی (GC-MS) و کروماتوگرافی مایع متصل به طیف سنجی جرمی (LC-MS/MS) و نیز فناوری های نوین تشخیص از جمله حسگرهای الکتروشیمیایی، بیوسنسورها و نانوسنسورها مورد ارزیابی و مقایسه قرار گرفته اند. نتایج نشان می دهد که روش های مبتنی بر نانومواد و حسگرهای الکتروشیمیایی، به دلیل حساسیت بالا، حد تشخیص پایین، سرعت پاسخ مناسب و هزینه کمتر، گزینه های امیدبخشی برای پایش سریع و موثر بیس فنول A در مواد غذایی محسوب می شوند. توسعه فناوری های نوین تشخیصی و استفاده از بسته بندی های ایمن تر می تواند نقش مهمی در کاهش مواجهه با این آلاینده و ارتقای ایمنی مواد غذایی ایفا کند.

کلیدواژه ها:

بیس فنول A ، امنیت مواد غذایی ، آلاینده های شیمیایی