کاربرد سنجش از دور و پردازش تصاویر ماهواره ای در ارزیابی تغییرات پوشش گیاهی دشت کرمانشاه

یکی از کاربردهای سنجش از دور در مطالعات محیطی ارزیابی وضعیت پوشش گیاهی است که معمولا با هدف نظارت و پیش بینی عملکرد کشاورزی، برنامه ریزی الگوی کشت، اتخاذ سیاست های مناسب زیست محیطی، ارزیابی خشکسالی، پیش بینی مناطق در معرض خطر بلایای طبیعی و تخمین زیست توده نسبی پوشش گیاهی انجام می شود. در این پژوهش جهت ارزیابی تغییرات پوشش گیاهی دشت کرمانشاه از تصاویر تصحیح شده سنجنده OLIVTIRS ماهواره Landsat ۹ و محاسبه شاخص های پوشش گیاهی در دوره رشد گیاهان طی سال های ۱۴۰۲-۱۳۹۳ استفاده شد. با توجه به حساسیت شاخص NDVI به اثرات خاک و آلاینده های جوی، به منظور دستیابی به نتایج بهتر، از شاخص SAVI جهت ارزیابی پوشش گیاهی منطقه استفاده شد. با توجه به نتایج، بیشترین مساحت پوشش گیاهی منطقه مربوط به پوشش گیاهی ضعیف (شامل دامنه های با پوشش گیاهی تنک، درختچه ها و چمن زارها) بوده که در اکثر سال های مورد بررسی با روند افزایشی مواجه شده است. پوشش گیاهی متوسط شامل اراضی دیم و مراتع و پوشش متراکم (شامل اراضی جنگلی و اراضی کشاورزی آبی) نیز در اکثر سال ها نسبت به مدت مشابه سال قبل کاهش یافته است. به طور کلی با توجه به روند افزایش مساحت اراضی بدون پوشش گیاهی و یا دارای پوشش گیاهی ضعیف، لزوم برنامه ریزی صحیح جهت حفظ و احیای پوشش گیاهی متراکم با اجرای اقداماتی از قبیل ممنوعیت چرای بی رویه دام در مراتع و مناطق حفاظت شده و جلوگیری از استحصال بی رویه منابع آب زیرزمینی ضروری است.

کلیدواژه ها:

سنجش از دور ، شاخص های پوشش گیاهی ، دشت کرمانشاه ، خشکسالی ، کشاورزی