بررسی سبک شناسی دیوان اثیرالدین اخسیکتی

ادبیات فارسی شاعران بزرگ و صاحب سبکی را در خود جای داده که برخی از آن ها کمتر مورد توجه قرار گرفته اند. اثیرالدین اخسیکتی از جمله این شاعران است که با وجود ذوق و توانایی چشمگیر، کمتر شناخته شده و آثارش کمتر تحلیل شده اند. تاکنون تنها چند مقاله محدود درباره او منتشر شده که هیچ یک به بررسی جامع سبک شعری وی نپرداخته اند. هدف پژوهش حاضر، بازشناسی سبک شعری اثیر از طریق تحلیل غزلیات منتخب دیوان اوست. روش تحقیق به صورت توصیفی–تحلیلی و با تکیه بر منابع کتابخانه ای انجام گرفته است. نتایج نشان می دهد که اثیرالدین اخسیکتی در استفاده از زبان، ساخت ترکیب های بدیع، خلق معانی تازه، فصاحت و بلاغت، و تسلط بیانی، از بسیاری از شاعران هم دوره یا پیش از خود پیشی گرفته است. او با تلفیق شکوه سبک خراسانی و سادگی و روانی سبک عراقی، سبک نوینی را پدید آورده که شایسته تامل و بازخوانی است.

کلیدواژه ها:

اثیرالدین اخسیکتی ، دیوان شعر ، سبک شناسی ، سبک خراسانی ، سبک عراقی