بازنمایی زیست مادی اشیاء در رمان «چراغ ها را من خاموش می کنم» اثر زویا پیرزاد در پرتو نظریه شیء بیل براون

مسئله اصلی این پژوهش، بازنمایی زیست مادی اشیاء در رمان «چراغ ها را من خاموش می کنم» اثر زویا پیرزاد است؛ پرسش محوری آن است که اشیاء چگونه از مرتبه «شیء» (ابزاری شفاف) به مرتبه «چیز» (هستاری مستقل و فاعل) گذر می کنند و چه کارکردهای روایی و معنایی می یابند. هدف پژوهش، تحلیل این گذار و کشف نقش هویت ساز، رابطه ساز و استعاری اشیاء در متن رمان، با تاکید بر پیوند آن ها با هویت زنانه و محدودیت های جنسیتی است. پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلی و با تکیه بر چارچوب نظری براون، به بررسی چگونگی بازنمایی و کارکرد اشیاء در این رمان می پردازد. یافته ها نشان می دهند که اشیایی چون چراغ، ظروف چینی، گلدان های گل، کتاب ها و لباس ها در روایت پیرزاد از موقعیت ابزاری خود فراتر رفته اند؛ این اشیاء هویت شخصیت ها را می سازند، روابط جنسیتی و قدرت را بازنمایی می کنند و به مثابه رسانه هایی برای بیان آنچه زبان قادر به گفتن آن نیست، عمل می کنند. استعاره مرکزی «چراغ» در عنوان رمان، خود نمادی از این گذار از شیء به چیز است.

کلیدواژه ها:

نظریه شیء ، بیل براون ، زویا پیرزاد ، چراغ ها را من خاموش می کنم ، زیست اشیاء