برازش مدل ارزشیابی مشاغل هیبریدی در سازمانهای ورزشی

در دهه های اخیر سازمان های ورزشی با تحولات گسترده ای در ساختارهای سازمانی و نیاز به انعطاف پذیری در مشاغل مواجه شده اند. ظهور مشاغل هیبریدی که ترکیبی از وظایف متنوع و چندبعدی را دربر می گیرند، فرصتی برای افزایش کارآمدی و هم افزایی سازمانی فراهم آورده است اما هم زمان چالش های عملکردی و مدیریتی جدیدی ایجاد کرده است. شناسایی شاخص ها و برازش مدل مناسب ارزیابی مشاغل به دلیل تنوع مشاغل و نقش ها در زمینه مدیریت تیم ها، بازاریابی، آموزش، برنامه ریزی مسابقات و تعامل با ذی نفعان مختلف به طور خاص با پیچیدگی مشاغل چندوظیفه ای مواجه است. فقدان تعادل بین وظایف، تضاد اولویت ها، فشار زمانی و نبود شفافیت ساختاری می تواند موجب کاهش بهره وری، افزایش استرس شغلی و افت کیفیت عملکرد کارکنان شود. از این رو داشتن ارزیابی مناسب و استاندارد که بتواند هم تعادل میان وظایف و هم هم افزایی و هم ارزیابی عملکرد مشاغل هیبریدی را تقویت کند، یک ضرورت برای نهادهای ورزشی محسوب می شود. این پژوهش با هدف برازش مدل ارزشیابی مشاغل هیبریدی در سازمان های ورزشی منجر به موفقیت در مشاغل چندوظیفه ای ورزش طراحی شده است و نتایج نشان داد که شاخص های ارزشیابی مشاغل هیبریدی در سازمان های ورزشی شامل ۸ شاخص می باشد که این شاخص ها شامل انعطاف پذیری زمانی و مکانی، فناوری و زیرساخت دیجیتال، عملکرد و بهره وری، ارتباطات و همکاری، رفاه و تعادل کار-زندگی، آموزش و توسعه مهارت ها، امنیت شغلی و ثبات و فرهنگ سازمانی و انگیزه می باشد. روش تحقیق حاضر از نوع تحقیقات کمی مبتنی بر پرسشنامه است. مشارکت کنندگان شامل کلیه مدیران و کارشناسان با تجربه مدیریت آشنا به موضوع که ۱۲۰ نفر بوده اند که پرسشنامه بدست آمده از تحقیق کیفی در مشاغل هیبریدی سازمان های ورزشی و مصاحبات و کدگذاری مرتبط بوده است و با کمک نرم افزار PLS و SPSS معادلات ساختاری بدست آمده است. یافته ها برازش مدل ساختاری پژوهش از چندین معیار استفاده می شود که نتایج مدل تحقیق مشخص گردید تمامی شاخص ها حضور معناداری در مدل تحقیق دارند. نتیجه گیری پژوهش نشان داد که مدل ارائه شده در تحقیق حاضر از برازش مناسبی برخوردار است، ایجاد تعادل و هم افزایی در مشاغل هیبریدی سازمان های ورزشی نیازمند یک مدل جامع است که محرک های ساختاری و عملکردی را شناسایی و بهینه سازی کند و در عین حال از طریق فرهنگ سازمانی حمایتی و مدیریت راهبردی تعارض ها و تنش های ناشی از چندوظیفه ای بودن را کاهش دهد. سه راهبرد کلیدی برای موفقیت این مدل شامل طراحی شفاف نقش ها و وظایف چندسطحی با خطوط گزارش دهی مشخص، توسعه مهارت های عملکردی کارکنان از طریق آموزش های تخصصی و توانمندسازی فردی و تیمی و ایجاد فرهنگ سازمانی مبتنی بر همکاری، تعهد و حمایت متقابل است. اجرای چنین مدلی موجب افزایش بهره وری فردی و سازمانی، ارتقای انگیزه و رضایت شغلی کارکنان، بهبود هماهنگی بین واحدها و در نهایت تقویت عملکرد کل سازمان های ورزشی می شود. مدل پژوهش حاضر چارچوبی علمی و کاربردی ارائه می دهد که می تواند به مدیران، کارشناسان منابع انسانی و سیاست گذاران ورزش در بهینه سازی مشاغل هیبریدی، افزایش کارآمدی سازمانی و ایجاد محیط کاری هم افزا کمک کند.

کلیدواژه ها:

مدل ارزیابی مشاغل ، هیبریدی ، سازمان های ورزشی