طراحی مدل چالش های مشروعیت در حکمرانی ورزش

مقدمه انی همی مدیریت ورزشی میان دانشگاه علم و فرهنگ مشروعیت یکی از مولفه های اساسی حکمرانی در سازمان های ورزشی است و میزان پذیرش، اجتماعی اعتماد ذی نفعان و اعتبار نهادی سازمان ها را تعیین می کند. در سال های اخیر با گسترش پیچیدگی های مدیریتی، ورود بازیگران جدید و افزایش انتظارات، اجتماعی مسئله مشروعیت در حکمرانی ورزش اهمیت بیشتری یافته است. پژوهش ها نشان می دهد که چالش های ساختاری و سیاستی می تواند بر مشروعیت نهادهای ورزشی تاثیر گذار باشد و در صورت نبود سازوکارهای شفاف و پاسخگو، اعتماد عمومی به این نهادها کاهش می یابد. نلسن و همکاران (۲۰۲۵) همچنین مطالعات مرتبط با ورزش های نوظهور نشان می دهد که نبود چارچوب های حکمرانی شفاف و سازوکارهای استاندارد می تواند مشروعیت رشته های ورزشی را در سطح ملی و بین المللی تحت تاثیر قرار دهد (ویلیامز و همکاران، ۲۰۲۵). از سوی دیگر پژوهش ها در حوزه حکمرانی ورزشی تاکید دارند که توازن میان مشروعیت نهادی و نفوذ سیاسی یکی از چالش های مهم مدیران ورزشی در سطوح ملی و بین المللی است (لوندگویست و اخالم، ۲۰۲۵). در کنار این موارد مطالعات مرتبط با تاب آوری سازمانی نشان می دهد که اعتماد اجتماعی و سرمایه نهادی از عوامل کلیدی در تقویت مشروعیت سازمان های ورزشی محسوب می شود و ضعف در این مولفه ها می تواند به بحران های حکمرانی منجر شود (کارا، ۲۰۲۵). همچنین پژوهش های اخیر نشان داده اند که دولت ها گاه از سرمایه گذاری در ورزش به عنوان ابزاری برای کسب مشروعیت سیاسی استفاده کنند که این امر می تواند پیامدهای ساختاری و اجتماعی در نظام حکمرانی ورزش به همراه داشته باشد (ایدیکا و ایسیل، ۲۰۲۶). با وجود این، شواهد چارچوبی جامع برای تبیین چالش های مشروعیت در حکمرانی ورزش و روابط میان عوامل موثر بر آن ارائه نشده است. از این رو پژوهش حاضر با هدف طراحی مدل چالش های مشروعیت در حکمرانی ورزش انجام شد.

کلیدواژه ها:

حکمرانی ورزشی ، مشروعیت نهادی ، اعتماد اجتماعی ، سیاست گذاری ورزش ، مدیریت ورزش