بررسی رابطه فرسودگی شغلی و حمایت سازمانی ادراک شده با رضایت شغلی معلمان مدارس استثنایی

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه فرسودگی شغلی و حمایت سازمانی ادراک شده با رضایت شغلی معلمان مدارس استثنایی بود. روش پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی معلمان مدارس استثنایی بود که از میان آن ها ۱۰۸ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه رضایت شغلی، پرسشنامه فرسودگی شغلی ماسلاچ و پرسشنامه حمایت سازمانی ادراک شده بود. داده ها با استفاده از شاخص های آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که بین فرسودگی شغلی و رضایت شغلی رابطه منفی و معناداری وجود دارد. همچنین بین حمایت سازمانی ادراک شده و رضایت شغلی رابطه مثبت و معناداری مشاهده شد. نتایج تحلیل رگرسیون نیز نشان داد که فرسودگی شغلی و حمایت سازمانی ادراک شده توانستند بخش قابل توجهی از واریانس رضایت شغلی معلمان را پیش بینی کنند. بر این اساس می توان نتیجه گرفت که کاهش فرسودگی شغلی و افزایش حمایت سازمانی نقش مهمی در بهبود رضایت شغلی معلمان مدارس استثنایی دارد. بنابراین توجه مدیران و مسئولان آموزشی به ایجاد محیط کاری حمایتی و کاهش فشارهای شغلی می تواند به ارتقای رضایت شغلی معلمان کمک کند.

کلیدواژه ها:

رضایت شغلی ، فرسودگی شغلی ، حمایت سازمانی ادراک شده ، معلمان ، مدارس استثنایی