بررسی تاب آوری روانی و فرسودگی شغلی معلمان دانش آموزان با نیازهای ویژه در مناطق شهری و روستایی استان ایلام با نقش میانجی حمایت سازمانی

هدف پژوهش حاضر بررسی تاب آوری روانی و فرسودگی شغلی معلمان دانش آموزان با نیازهای ویژه در مناطق شهری و روستایی استان ایلام و تبیین نقش میانجی حمایت سازمانی ادراک شده در این رابطه بود. پژوهش به روش توصیفی–همبستگی و در قالب مدل یابی معادلات ساختاری (SEM) انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه معلمان مدارس استثنایی و معلمان دارای دانش آموزان با نیازهای ویژه در سال ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود که ۲۸۰ نفر از آنان با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه تاب آوری کانر و دیویدسون (۲۰۰۳)، پرسشنامه حمایت سازمانی ادراک شده آیزنبرگر (۱۹۸۶) و پرسشنامه فرسودگی شغلی مسلش (۱۹۹۶) استفاده شد. نتایج تحلیل داده ها با مدل SEM نشان داد که تاب آوری روانی تاثیر منفی و معناداری بر فرسودگی شغلی دارد (β = -۰.۴۱) و همچنین اثر مثبت و معناداری بر حمایت سازمانی ادراک شده دارد (β = ۰.۵۲). علاوه بر این، حمایت سازمانی ادراک شده نیز اثر منفی و معناداری بر فرسودگی شغلی داشت (β = -۰.۳۳). نتایج تحلیل اثرات غیرمستقیم نشان داد که حمایت سازمانی نقش میانجی جزئی در رابطه بین تاب آوری و فرسودگی شغلی ایفا می کند. یافته ها بیانگر اهمیت تقویت برنامه های ارتقای تاب آوری و بهبود حمایت های سازمانی در کاهش فرسودگی شغلی معلمان، به ویژه در محیط های آموزشی مناطق روستایی است. بر اساس نتایج، توجه بیشتر به نیازهای روان شناختی و حرفه ای معلمان دانش آموزان با نیازهای ویژه برای ارتقای کیفیت آموزش و سلامت سازمانی توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

تاب آوری روانی ، فرسودگی شغلی ، حمایت سازمانی ادراک شده ، معلمان مدارس استثنایی ، مدل سازی معادلات ساختاری