اثربخشی درمان هیجان مدار بر نشخوار فکری و تحمل آشفتگی هیجانی در دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه دارای علائم افسردگی

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان هیجان مدار بر نشخوار فکری و تحمل آشفتگی هیجانی در دانش آموزان دختر دوره متوسطه دارای علائم افسردگی انجام شد. روش تحقیق در این مطالعه، نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه دارای علائم افسردگی در شهر تبریز در سال ۱۴۰۴ بود. از میان آنان، ۳۰ دانش آموز براساس ملاک های ورود و با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۱۵ نفر) جایگزین شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسش نامه نشخوار فکری نولن-هوکسیما و مورو (۱۹۹۱) و مقیاس تحمل آشفتگی هیجانی سیمونز و گاهر (۲۰۰۵) بود. مداخله درمان هیجان مدار طی ۹ جلسه به صورت گروهی برای گروه آزمایش اجرا شد، درحالی که گروه کنترل در لیست انتظار قرار داشت. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس مورد بررسی قرار گرفت. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که درمان هیجان مدار موجب کاهش معنادار نشخوار فکری دانش آموزان دارای علائم افسردگی شده است.(P≤۰/۰۱) همچنین این درمان موجب افزایش تحمل آشفتگی هیجانی در دانش آموزان دختر دوره متوسطه دارای علائم افسردگی گردید (P≤۰/۰۱). در یک نتیجه گیری کلی می توان گفت که درمان هیجان مدار بر کاهش نشخوار فکری و بهبود تحمل آشفتگی هیجانی دانش آموزان دختر دارای علائم افسردگی تاثیرگذار بوده است.

کلیدواژه ها:

درمان هیجان مدار ، نشخوار فکری ، تحمل آشفتگی هیجانی ، افسردگی