بررسی رابطه میان اضطراب اجتماعی با عملکرد تحصیلی دانشجویان

مطالعه حاضر با هدف سنجش بررسی رابطه میان اضطراب اجتماعی با عملکرد تحصیلی دانشجویان انجام شد. نوع پژوهش به لحاظ هدف کاربردی و از نظر روش گردآوری داده ها توصیفی است. جامعه آماری این پژوهش را دانشجویان مقطع کارشناسی رشته روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تنکابن تشکیل دادند که تعداد ۱۴۲ نفر به روش نمونه گیری در دسترس به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. جهت گردآوری داده های پژوهش از پرسشنامه های استاندارد اضطراب اجتماعی جرابک (۱۹۹۶) و عملکرد تحصیلی فام و تیلور (۱۹۹۹) استفاده شد. به منظور تجزیه و تحلیل داده های گردآوری شده در بخش توصیفی از شاخص های مرکزی (میانگین)، شاخص های پراکندگی (واریانس و انحراف معیار) و نیز در بخش استنباطی از آزمون ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه (گام به گام) توسط نرم افزار آماری Spss استفاده شد. یافته های تحقیق حاکی از آن بود که میان اضطراب اجتماعی و ابعاد آن (ترس از بیگانگان، ترس از ارزیابی توسط دیگران، ترس از صحبت کردن در جمع، ترس از انزوای اجتماعی، ترس از آشکار شدن علایم اضطراب) با عملکرد تحصیلی رابطه منفی و معناداری وجود دارد. نتایج تحقیق نشان داد که مولفه های ترس از آشکار شدن علائم اضطراب ترس از بیگانگان بهترین پیش بینی کننده برای متغیر عملکرد تحصیلی می باشند.

کلیدواژه ها:

اضطراب اجتماعی ، عملکرد تحصیلی ، دانشجویان