واکاوی نقش سرمایه روان شناختی معلمان در بهبود عملکرد آموزشی با میانجی گری تعهد سازمانی

پژوهش حاضر بررسی نقش سرمایه روان شناختی معلمان در بهبود عملکرد آموزشی با میانجی گری تعهد سازمانی است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی–همبستگی مبتنی بر مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه معلمان مدارس تشکیل دادند که از میان آن ها با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای، نمونه ای متشکل از ۲۰۰ نفر انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه سرمایه روان شناختی لوتانز و همکاران، پرسشنامه تعهد سازمانی آلن و مایر و پرسشنامه عملکرد آموزشی معلمان بود. روایی ابزارها با استفاده از روایی محتوایی و تحلیل عاملی تاییدی بررسی شد و پایایی آن ها با ضریب آلفای کرونباخ مورد تایید قرار گرفت. داده ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS و AMOS و از طریق آزمون های آمار توصیفی، همبستگی پیرسون و مدل یابی معادلات ساختاری تحلیل شدند. نتایج پژوهش نشان داد که سرمایه روان شناختی تاثیر مثبت و معناداری بر تعهد سازمانی و عملکرد آموزشی معلمان دارد. همچنین تعهد سازمانی با عملکرد آموزشی رابطه مثبت و معناداری داشت. نتایج تحلیل مدل ساختاری نیز نشان داد که تعهد سازمانی نقش میانجی معناداری در رابطه بین سرمایه روان شناختی و عملکرد آموزشی ایفا کرده است. بر اساس یافته های پژوهش، تقویت سرمایه روان شناختی معلمان توانسته از طریق افزایش تعهد سازمانی، به بهبود عملکرد آموزشی و ارتقای کیفیت نظام آموزشی منجر گردد.

کلیدواژه ها:

سرمایه روان شناختی ، تعهد سازمانی ، عملکرد آموزشی ، معلمان ، مدل یابی معادلات ساختاری