بررسی اثربخشی زوج درمانی هیجان مدار بر کاهش ترس از صمیمیت و بازسازی باورهای ارتباطی ناکارآمد زوجین دارای روابط فرازناشویی

این مطالعه با هدف بررسی اثربخشی زوج درمانی هیجان مدار بر کاهش ترس از صمیمیت و بازسازی باورهای ارتباطی ناکارآمد زوجین دارای روابط فرازناشویی، به روش نیمه آزمایشی انجام شد. جامعه آماری شامل زوجین دارای روابط فرازناشویی مراجعه کننده به مراکز و کلینیک های تحت نظارت سازمان نظام روانشناسی و مشاوره در شهر مشهد بود که پس از غربالگری و اعمال معیارهای ورود به مطالعه، ۶۰ نفر از آنان به صورت تصادفی در گروه های آزمایش و کنترل جایگزین شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه باورهای ارتباطی ناکارآمد آدیلسون و اپشتاین (۱۹۸۲) و پرسشنامه ترس از صمیمیت دسکاتنر و ثلن (۱۹۹۱) بود. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره بررسی شدند. نتایج نشان داد که زوج درمانی هیجان مدار تاثیر معناداری بر کاهش باورهای ارتباطی ناکارآمد و ترس از صمیمیت دارد و به طور ویژه بر مولفه های باور به مخرب بودن مخالفت، توقع ذهن خوانی، تغییرناپذیری همسر، کمال گرایی جنسی و تفاوت های جنسیتی اثرگذار است. همچنین این مداخله بر مولفه های ترس از خودافشایی، ترس از برخوردهای خشن، ترس از دست دادن کنترل و ترس از دست دادن فردیت نیز موثر بود. یافته ها نشان می دهند که زوج درمانی هیجان مدار می تواند به بهبود الگوهای ارتباطی، کاهش ترس از صمیمیت و افزایش رفاه روان شناختی زوجین دارای روابط فرازناشویی کمک شایانی نماید.

کلیدواژه ها:

ترس از صمیمیت ، باورهای ارتباطی ناکارآمد ، زوج درمانی هیجان مدار ، روابط فرازناشویی