نقش خواجه نصیرالدین طوسی در حفظ میراث فرهنگی و علمی ایران در عصر مغول

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 44

فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ICPCEE26_221

تاریخ نمایه سازی: 14 شهریور 1405

چکیده مقاله:

خواجه نصیرالدین طوسی، یکی از بزرگترین دانشمندان و فلاسفه ایرانی در قرن سیزدهم میلادی، در شرایط بحرانی و تلاطم ناشی از حملات مغول به ایران، نقش بسزایی در حفظ و ترویج میراث فرهنگی و علمی ایران ایفا کرد. وی با تاسیس رصدخانه مراغه، نه تنها به پیشبرد علم نجوم در ایران کمک کرد، بلکه با تجمیع دانشمندان و پژوهشگران، فضایی را برای برقراری ارتباط علمی و فرهنگی فراهم نمود. نصیرالدین طوسی به نگارش و ترجمه متون علمی و فلسفی پرداخت که این اقدامات به احیای دانش و فرهنگ اسلامی در آن دوران کمک شایانی کرد. این مقاله به بررسی تاثیرات اقدامات وی بر حفظ میراث فرهنگی ایران و همچنین برقراری پیوندهای علمی بین فرهنگ ها می پردازد.

نویسندگان

امید کفاشی

کارشناسی ارشد تاریخ و مدیریت دولتی و دانشجوی کارشناسی ارشد علوم سیاسی گرایش دیپلماسی و سازمان های بین المللی دانشگاه تهران