مقایسه اثربخشی هندبال و سایر ورزش های تیمی در بهبود سلامت روان و عملکرد تحصیلی دانش آموزان

این پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی ورزش هندبال در مقایسه با سایر ورزش های تیمی رایج در مدارس، بر بهبود شاخص های سلامت روان و عملکرد تحصیلی دانش آموزان انجام شده است. با توجه به اهمیت روزافزون توجه به ابعاد مختلف رشد و بالندگی دانش آموزان، این تحقیق بر آن است تا با رویکردی کاربردی و با بهره گیری از روش توصیفی-همبستگی، نقش ورزش هندبال را به عنوان یک فعالیت تیمی پویا، در ارتقاء سلامت روان و بهبود نتایج تحصیلی مورد سنجش قرار دهد. جامعه آماری این پژوهش را کلیه دانش آموزان دختر و پسر مقطع متوسطه شهرستان نیشابور تشکیل می دهند. برای اجرای تحقیق، نمونه ای از دانش آموز که به طور فعال در رشته های ورزشی هندبال، بسکتبال و والیبال در مدارس خود فعالیت دارند، با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شده اند. گردآوری داده ها از طریق ابزارهای معتبر شامل پرسشنامه های استاندارد سنجش سلامت روان (مانند مقیاس های سنجش اضطراب، افسردگی، استرس ادراک شده و تاب آوری) و همچنین بررسی سوابق تحصیلی دانش آموزان (شامل معدل نیمسال تحصیلی گذشته) انجام خواهد پذیرفت. داده های جمع آوری شده پس از کدگذاری و سازماندهی، با استفاده از تکنیک های آماری مناسب، از جمله آزمون تحلیل واریانس (ANOVA) برای مقایسه میانگین ها بین گروه های ورزشی مختلف و ضریب همبستگی پیرسون برای بررسی رابطه بین متغیرها، مورد تحلیل قرار خواهند گرفت. انتظار می رود نتایج این پژوهش نشان دهند که ورزش هندبال، به واسطه ماهیت پرتحرک، نیاز به تصمیم گیری سریع، استراتژی های تیمی پیچیده و تعاملات اجتماعی نزدیک، تاثیر مثبت و متمایزی بر شاخص های سلامت روان دانش آموزان (مانند کاهش علائم اضطراب و افسردگی، افزایش تاب آوری و بهبود رضایت از زندگی) و در نتیجه، منجر به بهبود عملکرد تحصیلی آن ها در مقایسه با سایر ورزش های تیمی مورد بررسی گردد.

کلیدواژه ها:

هندبال ، ورزش های تیمی ، سلامت روان ، عملکرد تحصیلی ، دانش آموزان