تقویت دلبستگی ایمن مادر و کودک با استفاده از فناوری آموزشی: رویکردی نوین در تربیت اولیه

دلبستگی ایمن میان مادر و کودک پایه ای حیاتی برای رشد اجتماعی، هیجانی و شناختی کودکان محسوب می شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر فناوری های آموزشی بر ارتقای دلبستگی ایمن و تعامل والد-کودک در سال های اولیه انجام شد. روش تحقیق توصیفی-تبیینی بود و نمونه شامل ۶۰ مادر و کودک پیش دبستانی از شهرهای مختلف ایران بود. داده ها از طریق پرسشنامه های استاندارد دلبستگی و ثبت رفتارهای تعاملی والد-کودک در محیط های آموزشی دیجیتال جمع آوری شد. نتایج نشان داد استفاده هدفمند از فناوری های آموزشی مانند بازی ها و برنامه های تعاملی موجب افزایش کیفیت تعامل، تقویت مهارت های شناختی و هیجانی کودکان و افزایش احساس امنیت در روابط مادر-کودک می شود. یافته ها حاکی از آن است که ادغام فناوری آموزشی در محیط تربیتی خانواده و مراکز پیش دبستانی می تواند به عنوان یک ابزار موثر برای حمایت از دلبستگی ایمن و توسعه رشد اولیه کودکان مورد استفاده قرار گیرد. این پژوهش پیشنهاد می کند که سیاستگذاران و مربیان کودک از روش های نوآورانه دیجیتال بهره مند شوند تا سلامت روان و کیفیت تعاملات والد-کودک بهبود یابد.

کلیدواژه ها:

دلبستگی ایمن ، مادر و کودک ، فناوری آموزشی ، رشد شناختی و هیجانی ، آموزش اولیه ، تعامل والد-کودک