بررسی رابطه اضطراب اجتماعی و احساس تنهایی با گاموفوبیا در دانشجویان مجرد دانشگاه های شهر اصفهان

هدف از انجام این پژوهش بررسی رابطه اضطراب اجتماعی و احساس تنهایی با گاموفوبیا در دانشجویان مجرد دانشگاه های شهر اصفهان بود. جامعه آماری این پژوهش کلیه ی دانشجویان مجرد دانشگاه های شهر اصفهان در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ بودند که ۱۵۰ نفر از آن ها به عنوان نمونه و به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و به پرسشنامه های گاموفوبیا ریچارد و همکاران (۲۰۰۷)، اضطراب اجتماعی جرابک (۱۹۹۶) و احساس تنهایی راسل و همکاران (۱۹۸۰) به صورت آنلاین پاسخ دادند. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. تجزیه و تحلیل داده های پژوهشی در دو سطح آمار توصیفی و آمار استنباطی و با استفاده از نرم افزار SPSS۲۶ انجام شده است. برای بررسی فرضیه های پژوهش از آزمون آماری همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون استفاده شد. نتایج نشان داد که بین اضطراب اجتماعی و احساس تنهایی با گاموفوبیا در دانشجویان رابطه معنادار وجود دارد و اضطراب اجتماعی و احساس تنهایی قادر به پیش بینی ۲۳/۲ درصد از متغیر گاموفوبیا می باشد. بین اضطراب اجتماعی و گاموفوبیا همبستگی مثبت و معنادار وجود داشت. همچنین بین احساس تنهایی و گاموفوبیا نیز رابطه مثبت و معنادار بدست آمد.

کلیدواژه ها:

گاموفوبیا ، اضطراب اجتماعی ، احساس تنهایی