پیشبینی رضایت از درمان بر اساس شرم مراجع: نقش واسطه ای اتحاد درمانی

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه شرم مراجع با اتحاد درمانی و رضایت از درمان و آزمون نقش میانجی اتحاد درمانی در رابطه میان شرم و رضایت درمانی انجام شد. روش: این پژوهش از نوع توصیفی همبستگی و به صورت مقطعی انجام شد. جامعه آماری شامل مراجعان مراکز مشاوره و روان درمانی شهر تهران در سال ۱۴۰۴ بود. از این جامعه، ۲۲۴ مراجع با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. شرکت کنندگان مقیاس تجربه شرم (ESS)، نسخه کوتاه پرسشنامه اتحاد درمانی (WAI-SF) و پرسشنامه رضایت مراجع (CSQ-۸) را تکمیل کردند. داده ها با استفاده از شاخص های توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون، تحلیل رگرسیون خطی و آزمون میانجی گری به روش بارون و کنی تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که شرم مراجع با اتحاد درمانی رابطه منفی و معنادار دارد (r = -.۴۸, p <.۰۱). همچنین رابطه شرم با رضایت درمانی منفی و معنادار بود (r = -.۵۲, p <.۰۱). شرم ۲۴ درصد از واریانس اتحاد درمانی و ۲۹ درصد از واریانس رضایت درمانی را تبیین کرد. افزون بر این، نتایج تحلیل میانجی گری نشان داد که اتحاد درمانی در رابطه میان شرم و رضایت درمانی نقش میانجی جزئی ایفا می کند. نتیجه گیری: یافته ها نشان می دهند که تجربه شرم در مراجعان می تواند با کاهش کیفیت اتحاد درمانی و رضایت از درمان همراه باشد. از این رو، توجه درمانگران به نشانه های آشکار و پنهان شرم و ایجاد فضای درمانی امن، همدلانه و غیرقضاوت گر می تواند در تقویت رابطه درمانی و افزایش کیفیت تجربه درمان موثر باشد.

کلیدواژه ها:

شرم ، اتحاد درمانی ، رضایت از درمان ، روان درمانی ، مراجع