تاثیر سبک های تدریس و ویژگی های شخصیتی معلمان بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان

عملکرد تحصیلی دانش آموزان یکی از مهم ترین شاخص های سنجش کیفیت نظام های آموزشی محسوب می شود و عوامل متعددی در شکل گیری آن نقش دارند. در میان این عوامل، معلم به عنوان مهم ترین عنصر آموزشی در محیط مدرسه شناخته می شود. هدف از این پژوهش، بررسی نقش سبک های تدریس و ویژگی های شخصیتی معلمان در ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموزان است. این پژوهش با روش مروری و بر اساس تحلیل منابع کتابخانه ای و پژوهش های پیشین انجام شده است. نتایج بررسی مطالعات نشان می دهد که سبک های تدریس فعال و دانش آموزمحور مانند بحث گروهی، حل مسئله و یادگیری مشارکتی، در مقایسه با روش های سنتی، تاثیر بیشتری بر افزایش مشارکت دانش آموزان و بهبود عملکرد تحصیلی آنان دارند. همچنین ویژگی های شخصیتی مثبت معلمان از جمله صبر، عدالت، مسئولیت پذیری، همدلی و مهارت های ارتباطی، می تواند فضای روانی و عاطفی مطلوبی در کلاس درس ایجاد کرده و انگیزه یادگیری را در دانش آموزان تقویت کند. در مجموع، نتایج این پژوهش نشان می دهد که موفقیت تحصیلی دانش آموزان حاصل تعامل میان شیوه های تدریس موثر و ویژگی های شخصیتی مطلوب معلمان است. از این رو، توجه همزمان به توسعه مهارت های تدریس و تقویت ویژگی های شخصیتی در برنامه های تربیت معلم ضروری به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

سبک تدریس ، ویژگی های شخصیتی معلم ، عملکرد تحصیلی ، یادگیری ، آموزش و پرورش