ارتقای کیفیت یادگیری از طریق بازی: مطالعه ای بر چگونگی بازی های هدفمند و جذاب

بازی در سال های اخیر از یک فعالیت صرفا سرگرم کننده به ابزاری موثر در آموزش و یادگیری تبدیل شده است. پژوهش های متعدد نشان می دهند که بازی های هدفمند و جذاب، در صورت طراحی درست، می توانند انگیزش یادگیرندگان را افزایش دهند، توجه آنان را متمرکز سازند، و در نهایت به یادگیری عمیق تر و پایدارتر منجر شوند. مقاله حاضر با رویکرد مروری-تحلیلی، به بررسی این مسئله می پردازد که بازی چگونه می تواند کیفیت یادگیری را ارتقا دهد و چه شرایطی موجب اثربخشی یا ناکارآمدی آن می شود. در این راستا، ابتدا مفاهیم بازی آموزشی و بازی وارسازی توضیح داده می شود، سپس سازوکارهای روان شناختی و تربیتی اثرگذاری بازی بر یادگیری بررسی می گردد. در ادامه، پیشینه پژوهش، چارچوب نظری مبتنی بر ساخت گرایی، یادگیری اجتماعی و نظریه خودتعیین گری، و نیز روش های رایج پژوهش در این حوزه مرور می شود. در پایان نیز چالش ها و محدودیت های اجرایی استفاده از بازی در آموزش مورد بحث قرار می گیرد. یافته های این مرور نشان می دهد که بازی زمانی به ارتقای کیفیت یادگیری می انجامد که هدف آموزشی روشن، سطح دشواری متناسب، بازخورد فوری و امکان تعامل و بازاندیشی داشته باشد.

کلیدواژه ها:

بازی آموزشی ، بازی وارسازی ، کیفیت یادگیری ، انگیزش تحصیلی ، یادگیری فعال