بررسی نقش میانجی گر اعتیاد به فضای مجازی در رابطه بین الگوهای ارتباطی خانواده با طلاق عاطفی در زنان شاغل شهر ایلام

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی گر اعتیاد به فضای مجازی در رابطه بین الگوهای ارتباطی خانواده با طلاق عاطفی در زنان شاغل شهر ایلام انجام شد. روش پژوهش: پژوهش حاضر یک پژوهش توصیفی از نوع همبستگی می باشد و جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه زنان شاغل شهر ایلام می باشد که از میان آنها ۴۰۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش: شرکت کنندگان در این پژوهش با استفاده از پرسشنامه اعتیاد به فضای مجازی، پرسشنامه طلاق عاطفی و پرسشنامه الگوی ارتباطات خانواده (FCP) ارزیابی شدند. برای تجزیه و تحلیل داده ها، در سطح آمار توصیفی از میانگین انحراف استاندارد و ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد. و در سطح آمار استنباطی، برای آزمون مدل مفهومی و فرضیه های پژوهش، از روش مدل یابی معادلات ساختاری (SEM) به شیوه حداکثر درست نمایی (Maximum Likelihood) استفاده گردید. همچنین جهت بررسی نقش میانجی، روش بوت استرپ (Bootstrap) به کار گرفته شد. تحلیل با استفاده از نرم افزار SPSS۲۷ و AMOS-۲۴ انجام شد. یافته ها: یافته های پژوهش نشان می دهد که طلاق عاطفی با اعتیاد به فضای مجازی و الگوی ارتباطی همنوایی رابطه مثبت و با الگوی ارتباطی گفت وشنود رابطه منفی دارد. به علاوه اعتیاد به فضای مجازی با طلاق عاطفی و الگوی همنوایی رابطه مثبت و معنادار دارد اما با الگوی ارتباطی گفت وشنود رابطه منفی دارد. نتیجه گیری: بر اساس نتایج پژوهش حاضر باید زوجین را از خطرات احتمالی فضای مجازی و آسیبی که این فضا می تواند به زندگی آنها وارد کند آگاه کنیم و روش صحیح استفاده از فضای مجازی را به آنها آموزش دهیم.

کلیدواژه ها:

اعتیاد به فضای مجازی ، الگوهای ارتباطی ، طلاق عاطفی ، زنان ، خانواده