بررسی رابطه بین کمالگرایی منفی با اضطراب در سیر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان تیزهوش علامه حلی

هدف: این پژوهش مقایسه دانش آموزان تیزهوش علامه حلی دوره دوم متوسطه از لحاظ کمالگرایی، اضطراب و سیر پیشرفت تحصیلی است. روش: این پژوهش از نوع همبستگی است. جامعه آماری شامل دانش آموزان پسر دوره دوم متوسطه در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ در شهر کرمان، ۵۰۰ نفر است که از این جامعه آماری نمونه ای به تعداد ۲۱۷ نفر با روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب شده و در بین دانش آموزان متوسطه تقسیم شده اند. برای جمع آوری داده ها از مقیاس کمال گرایی چند بعدی فراست در سال ۱۹۹۰ توسط فراست و همکاران بر پایه مدل چند بعدی کمالگرایی، ساخته شده است که شامل شش مولفه است و نیز شامل ۶ زیرمقیاس است (استوبر، ۱۹۹۸). و پرسش نامه اضطراب تحصیلی ساراسون در سال ۱۹۵۷ توسط ساراسون ساخته شد استفاده شده است. یافته ها: نمره تمام ابعاد کمالگرایی منفی با نمره پرسشنامه ساراسون با توجه به p<۰/۰۰۱ مقدار سطح معنی داری از نظر آماری ارتباط معنی دار هم جهت دارد یعنی با افزایش هر کدام از نمرات ابعاد کمالگرایی منفی نمره پرسشنامه اضطراب ساراسون هم افزایش پیدا می کند. نتیجه گیری: بر اساس یافته های این مطالعه، کمالگرایی منفی در دانش آموزان تیزهوش با اضطراب و کاهش عملکرد تحصیلی آنان رابطه بسیار زیادی دارد و باید برای رفع آن اقداماتی انجام شود و لازمه تحقق و ایجاد سرزندگی در بین دانش آموزان کمک به آنها برای افزایش خودکارآمدی است که معلمان باید همه تلاش خود را برای حداقل رساندن احساس اضطراب و شکست و به حداکثر رساندن حس ابداع و خلاقیت و ایجاد مفهومی مثبت از خود به کار گیرند.

کلیدواژه ها:

کمالگرایی ، اضطراب ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموز تیزهوش