اثربخشی شناختدرمانی مبتنی بر ذهنآگاهی بر شفقتورزی بدنی و شاخصهای آن در نوجوانان دارای علائم پرخوری عصبی

این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی شناخت درمانی مبتنی بر ذهنآگاهی بر شفقتورزی بدنی، رفتار خوردن هیجانی و ناگویی هیجانی در نوجوانان دارای علائم پرخوری عصبی انجام شد. پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون و پسآزمون با دو گروه آزمایش و کنترل بود. تمامی نوجوانان مبتلا به پرخوری عصبی مراجعهکننده به کلینیکهای درمان چاقی و رژیم غذایی شهر تهران در سال ۱۴۰۳ جمعیت آماری پژوهش را تشکیل دادند. با روش نمونهگیری هدفمند و با توجه به معیارهای ورود به مطالعه تعداد ۳۴ آزمودنی انتخاب و در دو گروه مساوی ۱۷ نفری گمارش شدند. گردآوری دادهها علاوه بر چکلیست اطلاعات جمعیتشناختی-فرم محقق ساخته، با پرسشنامه شفقتورزی بدنی (آلتمان و همکاران، ۲۰۲۰) انجام شد. تحلیل آماری با روشهای آمار توصیفی و تحلیل کوواریانس با نرمافزار آماری SPSS-v۲۶ انجام شد. نتایج نشان داد که شناختدرمانی مبتنی بر ذهنآگاهی در آزمودنیهای گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل از مرحله پیشآزمون به مرحله پسآزمون منجر به افزایش شفقت بدنی (۱۹۱/۶۰=F و ۵۳۷/۰=۲η) و ابعاد آن شامل گسلش (۹۷۹۹/۲۷=F و ۳۲۸/۰=۲η)، اشتراک انسانی (۳۹۷/۳۶=F و ۴۰۲/۰=۲η) و پذیرش (۸۰۵/۶=F و ۲۱۴/۰=۲η) تاثیر معناداری داشته است. میتوان نتیجه گرفت که از شناختدرمانی مبتنی بر ذهنآگاهی به منظور بهبود وضعیت هیجانی و رفتاری مبتلایان به علائم پرخوری عصبی بهعنوان یک روش مداخلهای موثر سود جست.

کلیدواژه ها:

شناختدرمانی مبتنی بر ذهنآگاهی ، شفقت بدنی ، پرخوری عصبی