اثربخشی آموزش مهارت های خودتنظیمی تحصیلی بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان پسر مقطع ابتدایی شهر امیدیه

این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی آموزش مهارت های خودتنظیمی تحصیلی بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان پسر مقطع ابتدایی شهر امیدیه انجام شد. طرح پژوهش از نوع نیمه آزمایشی پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان پسر دوره ابتدایی شهر امیدیه بودند و نمونه ای شامل ۳۰ دانش آموز (۱۵ نفر در گروه آزمایش و ۱۵ نفر در گروه کنترل) با روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. گروه آزمایش به مدت ۸ جلسه ۶۰ دقیقه ای تحت آموزش مهارت های خودتنظیمی (هدف گذاری، برنامه ریزی، خودنظارتی، خودارزیابی) قرار گرفت. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه خودتنظیمی تحصیلی (SRQ-A) و شاخص عملکرد تحصیلی (میانگین نمرات دروس اصلی) بود. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره ((MANCOVA) و تک متغیره (ANCOVA) تحلیل شدند. نتایج نشان داد که آموزش خودتنظیمی به طور معناداری باعث بهبود عملکرد تحصیلی F(۱,۲۶)=۱۲.۸۴, p=۰.۰۰۱, η²=۰.۳۲) و افزایش مهارت های خودتنظیمی) F(۱,۲۶)=۱۱.۰۲, p=۰.۰۰۳, η²=۰.۳۰ در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل گردید. اثر کلی گروه نیز معنادار بود F(۲,۲۵)=۱۸.۵۲, p<۰.۰۰۱, η²=۰.۵۹). یافته ها نشان دهنده اهمیت آموزش مهارت های خودتنظیمی در ارتقاء موفقیت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی است.

کلیدواژه ها:

خودتنظیمی تحصیلی ، عملکرد تحصیلی ، یادگیری خودتنظیم شده ، دانش آموزان ابتدایی ، آموزش مبتنی بر مداخله