پیش بینی علائم اضطراب اجتماعی براساس شفقت به خود و ذهن آگاهی در دانشجویان

اضطراب اجتماعی یکی از مشکلات مهم در عرصه رفتاری-هیجانی در بین دانشجویان بوده و نتایج منفی همراه با آن می تواند بسیار گسترده تر از نتایج تحصیلی باشد. براین اساس پژوهش حاضر با هدف پیش بینی اضطراب اجتماعی براساس شفقت به خود و ذهن آگاهی در دانشجویان انجام شد. این پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی بود. تمامی دانشجویان دختر مشغول به تحصیل در مقطع کارشناسی دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه آزاداسلامی واحد کرج در سال ۱۴۰۵-۱۴۰۴ جمعیت آماری پژوهش را تشکیل دادند، که از میان آن ها با روش نمونه گیری در دسترس تعداد ۱۶۰ نفر انتخاب شد. برای جمع آوری دیتاها از پرسشنامه اضطراب اجتماعی (کانور و همکاران، ۲۰۰۲)، پرسشنامه شفقت به خود (ریس و همکاران، ۲۰۱۱) و پرسشنامه مهارت ذهن آگاهی (براون و ریان، ۲۰۰۳) استفاده شد. تحلیل داده ها با روش های آمار توصیفی(میانگین و انحراف معیار)، آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه با نرم افزار آماری SPSS-v۲۶ انجام شد. نتایج نشان داد به ترتیب بین نمرات کل شفقت به خود (۵۱/۰-=r و ۰۰۶/۰>p) و سه زیرمقیاس آن و همچنین، بین ذهن آگاهی (۶۴/۰-=r و ۰۱۵/۰>p) و هر یک از ابعاد آن با اضطراب اجتماعی در دانشجویان، همبستگی منفی و معناداری وجود دارد. همچنین، براساس ضریب تعیین تعدیل شده شفقت به خود ۲۱ درصد و ذهن آگاهی ۲۸ درصد از واریانس اضطراب اجتماعی را تبیین کردند. در مجموع متغیرهای پیش بین با هم ۳۴ درصد از واریانس اضطراب اجتماعی در دانشجویان را تبیین کردند.

کلیدواژه ها:

اضطراب اجتماعی ، شفقت به خود ، ذهن آگاهی