پیش بینی اضطراب اجتماعی بر اساس طرح واره های ناسازگار اولیه حوزه طرد و بریدگی در نوجوانان با میانجی گری ادراک طرد همسالان

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی اضطراب اجتماعی براساس طرحواره های ناسازگار اولیه حوزه طرد و بریدگی در نوجوانان با میانجی گری ادراک طرد همسالان انجام شد. این مطالعه توصیفی-همبستگی از نوع تحلیل مسیر بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان دختر مقطع متوسطه اول و دوم شهر کرج در سال ۱۴۰۳ بود. نمونه ای به حجم ۲۷۲ نفر به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه اضطراب اجتماعی نوجوانان (پاکلک، ۲۰۰۴)، پرسشنامه طرح واره یانگ فرم کوتاه (۱۹۹۴)، و پرسشنامه طرد همسالان (طهماسیان، ۱۳۸۴) بود. پایایی ابزارها با استفاده از آلفای کرونباخ بین ۰.۷۴ تا ۰.۹۳ تایید شد. نتایج تحلیل مسیر نشان داد که طرح واره های ناسازگار اولیه به طور مستقیم و غیرمستقیم (از طریق طرد همسالان) پیش بینی کننده معنادار اضطراب اجتماعی نوجوانان هستند. همچنین، طرد همسالان نقش میانجی معناداری بین طرحواره های ناسازگار اولیه و اضطراب اجتماعی ایفا کرد (β = ۰.۴۵، p < ۰.۰۱). می توان نتیجه گرفت که طرح واره های ناسازگار اولیه نقش مهمی در شکل گیری اضطراب اجتماعی نوجوانان دارند و طرد همسالان به عنوان یک مکانیسم شناختی، تاثیر این صفات را تشدید می کند. این یافته ها می تواند در طراحی مداخلات پیشگیرانه و آموزشی برای کاهش اضطراب اجتماعی در نوجوانان مفید واقع شود.

کلیدواژه ها:

اضطراب اجتماعی ، طرد همسالان ، طرحواره های ناسازگار اولیه