اثربخشی قصه های مبتنی بر روان شناسی مثبت نگر بر فرسودگی و تنیدگی تحصیلی دانش آموزان دختر دبستانی

پژوهش حاضر باهدف بررسی اثربخشی قصه های مبتنی بر روان شناسی مثبت نگر بر فرسودگی و تنیدگی تحصیلی دانش آموزان دختر دبستانی با رویکرد اقدام پژوهی انجام شد. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش حاضر را کلیه دانش آموزان دختر در مقطع ابتدایی بخش جعفرآباد قم در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۱ تشکیل می داد که از بین آنان ۳۴ دانش آموز به صورت هدفمند به عنوان نمونه انتخاب و در دو گروه کنترل و آزمایش قرار گرفتند. گروه آزمایش ۱۲ جلسه مداخله قصه گویی مبتنی بر روان شناسی مثبت نگر دریافت کردند (هر هفته دو جلسه)، درحالی که گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکردند. ابزارهای اندازه گیری پژوهش، پرسشنامه فرسودگی تحصیلی ماسلاچ-آرو و ناتانن (۲۰۰۵) و پرسشنامه تنیدگی تحصیلی نوجوانان (سان و همکاران، ۲۰۱۱) بود. نتایج آزمون تحلیل کوواریانس تک متغیره (ANCOVA) نشان داد که قصه گویی فرسودگی و تنیدگی تحصیلی دانش آموزان را بهبود بخشید (P<۰/۰۵). این مطالعه نشان داد که قصه گویی مبتنی بر روان شناسی مثبت نگر تنیدگی و فرسودگی تحصیلی دانش آموزان را بهبود می بخشد و می توان از آن به عنوان یک مداخله موثر استفاده کرد.

کلیدواژه ها:

تنیدگی تحصیلی ، فرسودگی تحصیلی ، پیشرفت تحصیلی ، قصه گویی