مقایسه تاثیر روش تدریس سنتی، الکترونیکی و ترکیبی بر خلاقیت دانشجویان دانشگاه پیام نور شهرستان رفسنجان

این تحقیق با هدف مقایسه تاثیر روش تدریس سنتی، الکترونیکی و ترکیبی بر خلاقیت در دانشجویان دانشگاه پیام نور شهرستان رفسنجان اجرا شد. پژوهش یک طرح نیمه آزمایشی با گروه آزمایش و گروه گواه با جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان ارشد رشته برنامه ریزی آموزشی دانشگاه پیام نور رفسنجان به تعداد ۶۰ نفر که درس تکنولوژی آموزشی پیشرفته را در نیمسال اول سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ اخذ کرده اند، بودند. حجم نمونه با استفاده از روش سرشماری تعداد کل جامعه ی ۶۰ نفری بود. برای اجرای آزمون این ۶۰ نفر به سه گروه مداخله روش تدریس سنتی، الکترونیکی و ترکیبی هر گروه به تعداد ۲۰ نفر در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون پرسشنامه های استاندارد خلاقیت عابدی را تکمیل کردند. داده ها با استفاده از آزمون شاپیرو-ویلکز برای بررسی نرمال بودن توزیع متغیرها، مفروضه های تحلیل رگرسیون، آزمون لوین و تحلیل کوواریانس چند متغیره تحلیل شدند. نتایج نشان داد روش سنتی ۵۷ درصد، الکترونیکی ۳۵ درصد و ترکیبی ۶۴ درصد بر مهارت های اجتماعی اثرگذار بودند. بکارگیری روش های تدریس الکترونیکی و ترکیبی در کنار روش های سنتی می تواند علاوه بر ایجاد انگیزه و رشد عزت نفس در دانشجویان منجر به ایجاد خلاقیت و ابتکار و موفقیت تحصیلی و شکوفایی استعدادهای دانشجویان شود.

کلیدواژه ها:

تدریس سنتی ، الکترونیکی ، ترکیبی ، خلاقیت ، دانشجویان