اثربخشی درمان شناختی رفتاری گروهی بر پریشانی روانشناختی افراد افسرده مراجعه کننده به مراکز مشاوره ای

هدف از پژوهش حاضر تعیین اثربخشی درمان شناختی رفتاری گروهی بر پریشانی روانشناختی افراد افسرده مراجعه کننده به مراکز مشاوره ای بوده است. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی و از طرح پیش آزمون پس آزمون همراه با گروه کنترل استفاده شد. جامعه این پژوهش شامل افراد افسرده مراجعه کننده به مراکز مشاوره ای شهر قائمشهر در سال ۱۴۰۳ بودند. سپس با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس ۳۰ نفر انتخاب شدند، و بصورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) گمارده شد. داده ها با استفاده از پرسشنامه پریشانی روانشناختی جمع آوری شد. سپس آموزش گروهی درمان شناختی رفتاری طی ۸ جلسه ۱۲۰ دقیقه ای بر روی گروه آزمایش اجرا شد. پس از پایان جلسه های آموزش گروهی درمان شناختی رفتاری، از گروه های آزمایش و کنترل پس آزمون به عمل آمد. یافته ها نشان داد میانگین نمرات پریشانی روانشناختی در پس آزمون نسبت به پیش آزمون در گروه آزمایش معنادار بوده است. بنابراین درمان شناختی رفتاری گروهی بر پریشانی روانشناختی افراد افسرده مراجعه کننده به مراکز مشاوره ای تاثیر دارد.

کلیدواژه ها:

درمان شناختی رفتاری گروهی ، پریشانی روانشناختی ، افراد افسرده